Ποια πρόταση θα έκανε ο Λένιν σήμερα
στην ηγεσία και στα μέλη του ΚΚΕ και σε
όλους τους έλληνες κομμουνιστές;
του Δ.Γιώτη
Μερικές πολύ σημαντικές αλήθειες είπε, σε προεκλογική συγκέντρωση, στην Λάρισα, ο Δημ. Γόντικας (μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ) αναφερόμενος στην κρίση του καπιταλισμού, στην ανάγκη απαλλαγής «από την θηλιά και τις δεσμεύσεις που επιβάλλει η ΕΕ», για τις « βαθιές αλλαγές που χρειάζονται» και για άλλα, το ίδιο σπουδαία, κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, που προβληματίζουν έντονα στις μέρες μας τους εργάτες και τον εκμεταλλευόμενο λαό στο σύνολό του…
Αλλά, ο Δ Γόντικας και ολόκληρη η σταλινική ηγεσία του ΚΚΕ, συνεπείς με τα αντιμαρξιστικά σταλινικά δόγματα χρησιμοποιούν επιλεκτικά μερικές από τις ιδέες και τις αλήθειες του μαρξισμού, ενώ αρνούνται την ουσία της επαναστατικής πολιτικής του: την πάλη για τον διεθνικό σοσιαλισμό και την εργατική εξουσία…
Για το εργατικό επαναστατικό κίνημα της χώρας μας και για το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα η 6η του Ιούνη είναι μια μαύρη επέτειος. Και συγχρόνως μα σελίδα ηρωισμού και υπέρτατης θυσίας.
Στις 6 Ιούνη 1943 οι ιταλοί φασίστες κατακτητές, δολοφόνησαν άνανδρα, κοντά στο Νεζερό της Λαμίας, 106 παλαιούς μαχητές του προλεταριακού και κομμουνιστικού μας κινήματος κρατούμενους τότε στο στρατόπεδο της Λάρισας.
Ανάμεσα στους 106 που δολοφονήθηκαν στο Νεζερό, ήταν και ο πρώτος Γραμματέας του ΚΚΕ (1924-26), ο φωτισμένος διανοούμενος επαναστάτης κι θεμελιωτής του επαναστατικού μαρξισμού στην Ελλάδα, ο μπολσεβίκος λενινιστής Παντελής Πουλιόπουλος.
“Το Λαϊκό Μέτωπο δεν έχει καμιά σχέση με το Ενιαίο Μέτωπο….το Λαϊκό Μέτωπο είναι ένας συνασπισμός πολιτικός για σκοπούς γενικούς πού προϋποθέτει ότι το εργατικό κόμμα εγκατέλειψε τους ανεξάρτητους σκοπούς της εργατικής τάξης και την υπέταξε στους γενικούς σκοπούς της αστικής τάξης στο όνομα της (αστικής) δημοκρατίας…”
Π. Πουλιόπουλος: “Τα Λαϊκά Μέτωπα και η Προλεταριακή Πολιτική”
Πως έβαζε το ζήτημα
του Ενιαίου Μετώπου και της πάλης για την εξουσία
ο επαναστατικός μαρξισμός
Τα δυο κείμενα που ακολουθούν είναι βγαλμένα από τον αγώνα των δύο κορυφαίων ηγετών της 3ης Διεθνούς, του Λένιν και του Τρότσκι.
Το πρώτο, είναι ένα απόσπασμα από απόφαση της Κομμουνιστικής Διεθνούς πάνω στην τακτική του Ενιαίου Μετώπου που είχε υιοθετήσει το 4ο Συνέδριό της το 1922.
Το δεύτερο, είναι παρμένο από το βιβλίο του Λέων Τρότσκι «Που βαδίζει η Γαλλία» γραμμένο το 1934.
Και τα δύο αναφέρονται σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης, όπως η σημερινή και στα φλέγοντα ζητήματα του Ενιαίου Μετώπου και της πάλης για την κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη. Ζητήματα που βρίσκονται στην επικαιρότητα και στις μέρες μας.
Μελετώντας προσεκτικά αυτά τα πολύτιμα κείμενα του επαναστατικού μαρξισμού οι νέοι αγωνιστές έχουν πολλά να διδαχτούν και θα πεισθούν σίγουρα ότι οι ηγέτες του ΚΚΕ και ακόμα περισσότερο οι αρχηγοί των άλλων κομμάτων της Αριστεράς ακολουθούν πολύ λαθεμένη και επικίνδυνη πολιτική μακριά από τον επαναστατικό μαρξισμό και την παγκόσμια επαναστατική εμπειρία.
Λ. Τρότσκι: «Που βαδίζει η Γαλλία;»
Το Ενιαίο Μέτωπο και ό αγώνας για την εξουσία