Στις εκλογές της 6ης του Μάη, ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων και του εκμεταλλευόμενου λαού, οι πιο ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας, στράφηκαν μαζικά προς τα΄ αριστερά. Αναζητώντας διέξοδο από το καπιταλιστικό αδιέξοδο, την κρίση και την ιμπεριαλιστική ληστοπειρατεία, έδωσαν την ψήφο τους στα κόμματα της Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΔΗΜΑΡ κλπ) και διέλυσαν μονομιάς το δικομματικό αστικό πολιτικό σύστημα.
Είναι τώρα περισσότερο από φανερό ότι αν, πριν από τις εκλογές αυτές, τα κόμματα και όλες οι δυνάμεις της αριστεράς, είχαν συμφωνήσει να συμμαχήσουν και να παρουσιάσουν μια κοινή πολιτική πρόταση ενάντια στην καπιταλιστική ληστρική επίθεση, στις 6 του Μάη θα είχαν πάρει άνετα την πλειοψηφία καθ μπορούσαν να σχηματίσουν ισχυρή κυβέρνηση στηριγμένη στη θέληση και την μαχητική κινητοποίηση όλων των εκμεταλλευόμενων της χώρας.
Αυτό ήταν το κορυφαίο πολιτικό μάθημα που έπρεπε να είχαν βγάλει οι ηγέτες όλης της αριστεράς (κομμουνιστικής, ριζοσπαστικής, δημοκρατικής κλπ) την επόμενη των εκλογών της 6ης του Μάη. Όμως, καμιά απ΄ όλες αυτές τις ηγεσίες δεν έδειξε να κατανοεί το μήνυμα και την ανάγκη του Ενιαίου Εργατικού Μετώπου, την ανάγκη της ταξικής συμμαχίας, ενάντια στην λυσσασμένη επίθεση του ντόπιου και του ξένου ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου…
Διαβάστε την Συνέχεια…