Το τελευταίο βιβλίο του σ. Κώστα Μπατίκα

Πρόσφατα κυκλοφόρησε το τελευταίο βιβλίο του σ. Κώστα Μπατίκα που άφησε φεύγοντας πρόωρα από τη ζωή, με τίτλο “Η ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ-ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ” (Εκδόσεις ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ).

Συνεισφέροντας στην συζήτηση του υγιούς αλλά ανολοκλήρωτου προβληματισμού που εκφράζει το βιβλίο, συστήνουμε ανεπιφύλακτα το διάβασμά του από κάθε κομμουνιστή αγωνιστή. Και, προτείνουμε,να συσχετισθεί με το διάβασμα των παρακάτω κειμένων (που αναρτήθηκαν στο site της “Εργατικής Δημοκρατίας” για τον σκοπό αυτόν):

1. Λένιν – Τρότσκι και Διαρκής Επανάσταση – Τότε και Τώρα (ΕΔ)

2. Για την Διαρκή Επανάσταση – του Π.Πουλιόπουλου

3. Για τον επενεξοπλισμό του μπολσεβίκικου κόμματος το 1917 (1) -του Λ. Τρότσκι

4. Για τον επενεξοπλισμό του μπολσεβίκικου κόμματος το 1917 (2) -του Λ. Τρότσκι

5. Ο «ΤΡΟΤΣΚΙΣΜΟΣ» στα 1917 – του Λ.Τρότσκι

6. Τι ακριβώς έκανε ο Λένιν τον Απρίλη του 1917; – του Γιώτη Π. (ΕΔ)


περισσότερα

Για τον επανεξοπλισμό του μολσεβίκιου κόμματος το 1917 (4)

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΚΑΝΕ Ο ΛΕΝΙΝ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΗ ΤΟΥ 1917;

Η ιστορική αλήθεια ενάντια στη σταλινική μυθολογία

Ο σύντροφος Κώστας Μπατίκας στο βιβλίο που άφησε φεύγοντας πρόωρα από τη ζωή, υποστηρίζει ότι: «Οι «Θέσεις του Απρίλη» του Λένιν δεν συνιστούν σε καμιά περίπτωση μια αναθεώρηση των προηγούμενων θέσεών του για τη διαρκή επανάσταση. Κανένας «επανεξοπλισμός του κόμματος», με την έννοια της αναθεώρησης των θέσεών του, δεν υπήρξε από τον Λένιν το 1917…» («Η Μαρξιστική Θεωρία της επαναστατικής μετάβασης στο σοσιαλισμό – κομμουνισμό» σελ. 307).

Διαβάστε τηνΣυνέχεια…


περισσότερα

Για τον Επανεξοπλισμό του μπολσεβίκικου κόμματος το 1917 (3)

Ο «ΤΡΟΤΣΚΙΣΜΟΣ» ΣΤΑ 1917

(Από το βιβλίου του Λ. Τρότσκι ¨Η Ζωή μου”)

ΑΠΟ ΤΟ 1904 βρισκόμουν έξω απ’ τις δύο σοσιαλδημοκρατικές οργανώσεις. Στην επανάσταση του 1905 — 1907 εργάστηκα δίπλα – δίπλα με τους μπολσεβίκους. Στα χρόνια της αντίδρασης υπερασπίστηκα τις επαναστατικές μεθόδους εναντίον των μενσεβίκων, στο διεθνή επαναστατικό τύπο. Δεν είχα ωστόσο χάσει την ελπίδα, πως οι μενσεβίκοι θα προσανατολίζονταν προς τ’ αριστερά και γι’ αυτό το λόγο έκανα μια σειρά προσπάθειες προς την κατεύ¬θυνση της συνένωσης. Μονάχα κατά τη διάρκεια του πολέμου πείστηκα πια, πως αυτές οι προσπάθειες μου είταν ανώφελες. Στη Ν. Υόρκη, στις αρχές του Μάρτη, αφιέρωσα μια σειρά από άρθρα στο συσχετισμό των ταξικών δυνάμεων στη Ρωσία και στις προοπτικές που διανοίγονταν για την επανάσταση. Τον ίδιον καιρό ο Λένιν έστελνε απ’ τη Γενεύη στην Πετρούπολη τα «Γράμματα απ’ το Εξωτερικό». Τα άρθρα μας αυτά, γραμμένα από δύο σημεία του κόσμου που τα χώριζε ο ωκεανός, δίνουν ταυτόσημη ανάλυση της κατάστασης και καταλήγουν στις ίδιες ολότελα προβλέψεις. “Όλες οι βασικές φόρμουλες σχετικά με τη στάση μας απέναντι στους αγρότες, την αστική τάξη, την προσωρινή κυβέρνηση, τον πόλεμο και τη διεθνή επανάσταση, είναι απόλυτα ίδιες.

Διαβάστε την Συνέχεια…

 


περισσότερα

Για τον επανεξοπλισμό του μπολσεβίκικου κόμματος το 1917 (2)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XVI

(Από το βιβλίου του Λ. Τρότσκι

“Ιστορία της Ρώσικης Επανάστασης)

Ο ΕΠΑΝΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

Πώς εξηγείται λοιπόν η  εξαιρετική απομόνωση του Λένιν στις αρχές του Απρίλη; Πως μπόρεσε γενικά να δημιουργηθεί μία τέτοια κατάσταση και πώς επιτεύχθηκε ο επανεξοπλισμός των στελεχών του μπολσεβικισμού;
Από το 1905, το μπολσεβίκικο κόμμα πάλευε ενάντια στην αυταρχία με το σύνθημα της «δημοκρατικής δικτατορίας του προλεταριάτου και των χωρικών». Αυτό το σύνθημα, καθώς και η  θεωρητική επιχειρηματολογία του, οφείλονταν στο Λένιν. Σ’ αντίθεση με τους μενσεβίκους, που ο θεωρητικός τους Πλεχάνοβ καταπολεμούσε αδυσώπητα τη «σφαλερή ιδέα ότι μπορούσε να επιτελεστεί επανάσταση χωρίς την αστική τάξη» — ο Λένιν είχε τη γνώμη ότι η  ρωσική μπουρζουαζία είταν ήδη ανίκανη να κατευθύνει την ίδια την επανάσταση της. Μόνο το προλεταριάτο και η  αγροτιά σε στενή συμμαχία μπορούσαν να φέρουν ως το τέρμα τη δημοκρατική επανάσταση ενάντια στη μοναρχία και τους γαιοκτήμονες. Με τη νίκη αυτής της συμμαχίας θα εγκαθιδρύονταν, κατά το Λένιν, μία δημοκρατική δικτατορία, που όχι μόνο δεν ταυτιζόταν με τη δικτατορία του προλεταριάτου, μα, το εναντίο, αντιτασσόταν σ’ αυτή, γιατί καθόριζε για καθήκον όχι την εγκαθίδρυση μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας, ούτε ακόμα και τη δημιουργία μεταβατικών μορφών προς μία τέτοια κοινωνία, μα μόνο το ανελέητο καθάρισμα της κόπρου του Αυγείου του μεσαιωνισμού…

Διαβάστε την Συνέχεια…


περισσότερα

Για τον Επανεξοπλισμό του μπολσεβίκικου κόμματος το 1917 (1)

Από το Παραρτημα ΙΙ του βιβλίου του Λ. Τρότσκι

(‘Ιστορία της Ρώσικης Επανάστασης)

«Ο  ΕΠΑΝΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ  ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ»

Στη νεοϋορκέζικη εφημερίδα Νόβυ Μίρ, που προοριζότανε για τους Ρώσους εργάτες της Αμερικής, ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου (Λ. Τρότσκι -ΕΔ) προσπαθούσε να δώσει μιαν ανάλυση και μια πρόγνωση για την εξέλιξη της Επανάστασης, με βάση τις φτωχές πληροφορίες του αμερικάνικου τύπου. «Η εσώτερη ιστορία των γεγονότων που ξετυλίγονται — έγραφε ο συγγραφέας στις 6 του Μάρτη (παλιό ημερολόγιο) — μας είναι γνωστή μόνο από αποσπάσματα και υπαινιγμούς που γλιστράνε μέσα στα επίσημα τηλεγραφήματα». Η σειρά με τα άρθρα τα αφιερωμένα στην επανάσταση, αρχίζει στις 27 του Φλεβάρη και σταματάει στις 24 του Μάρτη, για το λόγο ότι ο συγγραφέας άφηνε τη Νέα Υόρκη. Παραθέτουμε πιο κάτω, με χρονολογική σειρά, αποσπάσματα απ’ αυτά τα άρθρα, που μπορούν να δώσουν μιαν ιδέα για τις απόψεις που είχε ο συγγραφέας πάνω στην επανάσταση φτάνοντας στις 4 του Μάη στη Ρωσία:

Διαβάστε την συνέχεια…


περισσότερα

Ο καπιταλιστικός εφιάλτης σε αριθμούς

Η Ελληνική οικονομία μετά από 5 χρόνια ύφεσης  έχει χάσει περίπου πάνω από το 25% του ΑΕΠ.
Η βαθιά δομική και οργανική καπιταλιστική κρίση και η πολιτική της εσωτερικής ύφεσης των διευθυντηρίων του παγκόσμιου Καπιταλισμού και των επιτελείων της ελληνικής κεφαλαιοκρατίας με εκτελεστικό όργανο την τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, έχουν φθάσει την εργατική τάξη και τους άλλους εκμεταλλευόμενους στα όρια της γενικής εξαθλίωσης.
Σύμφωνα με μια τελευταία έρευνα της ΓΣΕΒΕΕ, που δημοσιεύτηκε στον καθημερινό τύπο (8/2/2013), μετά την μέση μείωση των εισοδημάτων κατά 40% «το 50% των ελληνικών νοικοκυριών δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες…» και «ένας στους δύο έλληνες καθυστερεί να ξοφλήσει λογαριασμούς ΔΕΚΟ, δεν έχει να πληρώσει φόρους, δάνεια και κάρτες και, το χειρότερο, οκτώ στους δέκα αναγκάζονται πλέον να κόβουν βασικά είδη διατροφής, θέρμανση, μετακινήσεις…»….

Διαβάστε την Συνέχεια…

 


περισσότερα

Ποντίκια που παριστάνουν τα λιοντάρια

Με το απολυταρχικό μέτρο της επιστράτευσης – επίταξης που πήρε κατά της απεργίας των εργαζομένων στο μετρό και με τις αμέσως επόμενες απειλές για επιστράτευση όλων των απεργιών στα υπόλοιπα Μέσα Μαζικής Συγκοινωνίας, η τρικομματική κυβέρνηση – τσίρκο του Α. Σαμαρά, δεν στοχεύει μόνο τον δίκαιο αγώνα των εργαζομένων αυτού του κλάδου. Στο στόχαστρό της βάζει ολόκληρο το εργατικό κίνημα και το απεργιακό δικαίωμα όλων των εργαζομένων της χώρας. Δείχνοντας, έτσι, για μια φορά ακόμη, τον πραγματικό αντιδραστικό της χαρακτήρα αλλά και τις γενικότερες στοχεύσεις του εκμεταλλευτικού καθεστώτος σε βάρος των εργαζομένων και του οργανωμένου εργατικού κινήματος…

Διαβάστε την Συνέχεια…


περισσότερα

«ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ»

ή

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΡΓΑΤΩΝ ΚΑΙ ΦΤΩΧΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ;

…Με αφετηρία την ληστρική επίθεση του μαύρου καπιταλιστικού μετώπου, την κρίση και το σάπισμα του παρακμασμένου παγκόσμιου καπιταλισμού, οι αληθινοί κομμουνιστές πρέπει να προτείνουν σταθερά και τίμια, το ταξικό μέτωπο όλων των δυνάμεων του εργατικού στρατοπέδου, το Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο Ταξικής Πάλης. Για την αποτελεσματική απόκρουση της ληστρικής επίθεσης. Για την ακύρωση των τοκογλυφικών συμβάσεων και μνημονίων. Για την μονομερή διαγραφή ολόκληρου του χρέους. Για το τσάκισμα της φασιστικής απειλής. Για την επανακατάκτηση και την διεύρυνση όλων των ψαλιδισμένων  και καταργημένων δικαιωμάτων της εργατικής τάξης και του λαού…

…Μονάχα μ΄ αυτή την εργατική ενωτική πολιτική και τακτική του Ενιαίου Ταξικού Μετώπου Πάλης, οι κομμουνιστές μπορούνε να ξεμασκαρέψουν στα μάτια ολόκληρου του λαού τους κατεργαραίους ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ, αυτούς τους «αριστερούς» στυλοβάτες της σαπισμένης καπιταλιστικής εξουσίας, και το πόσο κάλπικο αστικό σύνθημα είναι το σύνθημά τους για «Κυβέρνηση της Αριστεράς», που  προωθούνε για να παγιδέψουν τις εργατικές μάζες ενώ ετοιμάζονται να διαχειριστούν την κεφαλαιοκρατική εξουσία…Και μόνο έτσι, η Κομμουνιστική Αριστερά, θα μπορέσει εύκολα να πείσει την εργατική τάξη και το λαό για την ανάγκη να παλέψουν για να επιβάλλουν την ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΚΑΙ ΦΤΩΧΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ και να βαδίσουν στον δρόμο του σοσιαλισμού – κομμουνισμού, για την κατάργηση της καπιταλιστικής μισθοδουλείας.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο…

 


περισσότερα

Εμείς επιμένουμε και επαναλαμβάνουμε:


ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΤΩΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ

ΤΑΞΙΚΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΠΑΛΗΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

Προς την «Πρωτοβουλία των 1000»

…Πέρασαν  πάνω από δύο μήνες από την μέρα που δημοσιοποιήσατε το κείμενό σας -με το οποίο καλούσατε όλους τους αγωνιστές της αριστεράς να συμμετάσχουν ενεργά στις εκδηλώσεις συζητήσεις που επρόκειτο να πραγματοποιηθούν «στην αμέσως επόμενη περίοδο…στις οποίες θα αποφασιστούν μέσα από ανοιχτό δημοκρατικό διάλογο οι περαιτέρω διαδικασίες προώθησης των στόχων μας…»… Πλην όμως, στους δύο και πλέον μήνες που κύλησαν (και ενώ η κυβέρνηση του κεφαλαιοκρατικού μετώπου προχώρησε στην ψήφιση του 3ου μνημονίου), μάταια περιμέναμε το άνοιγμα του «δημοκρατικού διαλόγου»…

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο…

 


περισσότερα

 

Οι βάσεις του διαλεχτικού και ιστορικού υλισμού

από τον Κ.Μαρξ

Το 1859,  ο Καρλ Μαρξ, με μεγαλειώδη και αξεπέραστο τρόπο έδωσε για πρώτη φορά, συμπυκνωμένα και απλά, διατυπωμένα μέσα σε λίγες αράδες στον προλόγο για το βιβλίο του «Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας», τα θεμέλια της πιο προχωρημένης αντίληψης που έχει φτάσει ποτέ η ανθρώπινη σκέψη. Της επιστημονικής αντίληψης του διαλεχτικού υλισμού. Του πιο ισχυρού εργαλείου με το οποίο η ανθρωπότητα, μπορεί πια, πέρα από μύθους, θρησκοληψίες και δοξασίες, να εξηγεί και να κατανοεί την ιστορική της εξέλιξη, να προσδιορίζει τις αιτίες του καθημερινού της παρόν, να μπορεί καταλαβαίνει και να σχεδιάζει με επιστημονικό τρόπο το μέλλον της. Να μπορεί όχι απλά να ερμηνεύει αλλά και να αλλάζει τον κόσμο.

(Από τον Πρόλογο του βιβλίου του Καρλ Μαρξ
«Κριτική στην Πολιτική Οικονομία», 1859)


περισσότερα