Ασκήσεις Βοναπαρτισμού

και ισορροπία τρόμου

Για τέταρτη φορά, μέσα στους τελευταίους 5 μήνες, η αντιλαϊκή κυβέρνηση «συνεργασίας» του Α. Σαμαρά, αποφάσισε να αντιμετωπίσει μια ακόμη απεργία εργαζομένων με την αντισυνταγματική πολιτική επιστράτευση των απεργών. Όμως, με την τελευταία της αυτή απόφαση, η κυβέρνηση τσίρκο του Α. Σαμαρά, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Ο πρωθυπουργός, κήρυξε την πολιτική επιστράτευση κατά των καθηγητών πριν ακόμα οι καθηγητές αποφασίσουν την απεργία τους!!

Βέβαια, η κυβερνητική επίθεση ενάντια σε κάθε οικονομικο – πολιτικό και κοινωνικό δικαίωμα των εργατών και των άλλων εκμεταλλευομένων, δεν υποδηλώνει την ύπαρξη κάποιας υποθετικής κοινωνικής ή πολιτικής δύναμης που δήθεν διαθέτει.  Η κυβέρνηση αυτή, από την δημιουργία της, είναι φανερό ότι στερείται κάθε λαϊκής υποστήριξης και ανοχής. Κάτω από το βάρος της βαθιάς οικονομικής κρίσης του σάπιου καπιταλισμού και της εκτεταμένης αποσύνθεσης του πολιτικού καθεστώτος τους, η κυβέρνηση  του Σαμαρά, από τα πρώτα της βήματα, τρεκλίζει μεθυσμένα…

Διαβάστε την Συνέχεια…

ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ

ΤΗΣ ΡΕΦΟΡΜΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥΣ

Μια ομάδα μελών του πολυσυλλεκτικού ρεφορμιστικού ΣΥΡΙΖΑ, που μιλάνε στο όνομα του επαναστατικού μαρξισμού, υποστήριξαν δημόσια ότι η ηγεσία του κόμματός τους επιχειρεί, αυτόν τον καιρό, την σοσιαλδημοκρατικοποίησή του!
Πιο συγκεκριμένα, η «Πρωτοβουλία Κομμουνιστικής Τάσης του ΣΥΡΙΖΑ», με το ιδρυτικό της κάλεσμα, που κυκλοφόρησε στις 15 Φλεβάρη, γράφει τα εξής καταπληκτικά:
«Τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που απευθύνουμε αυτό το κάλεσμα, εκφράζουμε την αντίθεσή μας στην εξελισσόμενη απόπειρα των συντρόφων της κυρίαρχης ηγετικής ομάδας να κινηθεί το κόμμα μας προς τις κλασικές χρεοκοπημένες ιδεολογικές και πολιτικές θέσεις της σοσιαλδημοκρατίας, που θέτουν σαν σκοπό την «προοδευτική», «δημοκρατική» διαχείριση του καπιταλισμού.»
Οι εντυπωσιακές αυτές τοποθετήσεις και καταγγελίες θα είχαν μια ιδιαίτερη πολιτικο – ιδεολογική σημασία αν όντως ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Πρόκειται όμως για εντελώς αβάσιμες διατυπώσεις, που δεν επιβεβαιώνονται ούτε απ’ όσα λέει στη συνέχεια το συγκεκριμένο κάλεσμα (είδος διακήρυξης) ούτε και απ’  όσα διαδραματίζονται, αυτόν τον καιρό στους κόλπους του αριστεροδημοκρατικού (ακραιφνώς ρεφορμιστικού από την γέννησή του) σχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ…

Διαβάστε την Συνέχεια…

Ο  σοσιαλιστικός χαρακτήρας της ελληνικής επανάστασης

και το Ενιαίο Ταξικό Μέτωπο

Το κείμενο που ακολουθεί, γραμμένο από τον σ. Σακκάτο Βαγγέλη, είχε σταλεί για δημοσίευση στον «Ριζοσπάστη», στα πλαίσια του προσυνεδριακό διαλόγου για το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ. Δεν δημοσιεύτηκε, όμως, ποτέ. Το δημοσιεύουμε όπως ακριβώς το λάβαμε.

Ε.Δ.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο…

«Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;»

Τι απαντά το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ;

Το στρατηγικό αυτό δίλημμα, «Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;», που αναφέρεται στον προσανατολισμό της προλεταριακής πάλης στη χώρα μας,  προέκυψε, για πρώτη φορά, γύρω στο 1927. Όταν οι σταλινικές αντιλήψεις κυριάρχησαν στο ΚΚΕ, ποδοπάτησαν τους λενινιστικούς μπολσεβίκικους προσανατολισμούς του και επέβαλλαν ως στρατηγικό του σκοπό τον αστικοδημοκρατικό μεταρρυθμισμό. Αντιλήψεις οι οποίες, το 1934, μέσα από την 6η Ολομέλεια της ΚΕ, πήραν την μορφή του «προγράμματος», και καθόρισαν οριστικά όλη την μετέπειτα πορεία του ΚΚΕ, ως ένα μη επαναστατικό, μεταρρυθμιστικό κόμμα που πάλευε πια όχι για την ανατροπή του καπιταλισμού και την εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού αλλά για μια «καλύτερη» αστική δημοκρατία, για την συνεργασία με αστικές «δημοκρατικές» δυνάμεις προς έναν «πιο δημοκρατικό» καπιταλισμό!
Το ερώτημα πρωτοδιατυπώθηκε το 1934, από τον πρώτο Γενικό Γραμματέα του ΚΚΕ, Παντελή Πουλιόπουλου (και ηγέτη της Αριστερής Αντιπολίτευσής του),  με το ομώνυμο βιβλίο του ενάντια στις αποφάσεις της 6ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ…

…Σήμερα, η ηγετική ομάδα του ΚΚΕ, αντιμέτωπη με τα αναπάντητα και συνθλιπτικά ερωτηματικά που γεννάει η χρόνια καταστροφική «δημοκρατίστικη» καθεστωτική πορεία της, ιδιαίτερα κάτω από το βάρος της βαθιάς κρίσης του σάπιου καπιταλισμού, και, κυρίως, κάτω από την ανάγκη δικαιολόγησης της «ανεξάρτητης» κομματικής της παρουσίας και διαφοροποίησής από τον αυξημένο κοινοβουλευτικά ΣΥΡΙΖΑ, -που η πολιτική της ηγεσίας του αποτελεί πιστή επανάληψη και εφαρμογή των δικών της «αντιιμπεριαλιστικών» «αντιμονοπωλιακών» «δημοκρατικών» προσανατολισμών «εκδημοκρατισμού» και διαχείρισης του κεφαλαιοκρατικού καθεστώτος- υποχρεώθηκε να μετατοπίσει την φιλολογία της προς «αριστερά»…

Διαβάστε την Συνέχεια…