«Νέα εποχή» τρόμου για την ευρωζώνη

«Νέα εποχή» τρόμου για την “ευρωζώνη”

Το γνωστό «κούρεμα» των καταθέσεων και τα άλλα μέτρα διάσπασης και διάλυσης των κυπριακών τραπεζών, που αποφασίστηκαν από την κορυφή της «Ευρωπαϊκής Ένωσης» και το Δ.Ν.Τ., πέρα από τις βαριές διαλυτικές καταστροφικές συνέπειες που έχουν  πάνω στην ίδια την Κύπρο, (σε συνδυασμό με τα πάμπολλα μέτρα σκληρής λιτότητας σε βάρος του βιοτικού επιπέδου των κύπριων εκμεταλλευομένων), επιδρούν καταλυτικά πάνω σε ολόκληρη την «ευρωζώνη» και τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Σηματοδοτούν μια «νέα εποχή» στον τρόπο διάλυσης των τραπεζών και ενεργοποιούν ένα καινούριο σενάριο διάσπασης της «ευρωπαϊκής» νομισματικής ένωσης…

Διαβάστε την Συνέχεια…

 


 

«Νέα εποχή» τρόμου για την “ευρωζώνη”

Το γνωστό «κούρεμα» των καταθέσεων και τα άλλα μέτρα διάσπασης και διάλυσης των κυπριακών τραπεζών, που αποφασίστηκαν από την κορυφή της «Ευρωπαϊκής Ένωσης» και το Δ.Ν.Τ., πέρα από τις βαριές διαλυτικές καταστροφικές συνέπειες που έχουν  πάνω στην ίδια την Κύπρο, (σε συνδυασμό με τα πάμπολλα μέτρα σκληρής λιτότητας σε βάρος του βιοτικού επιπέδου των κύπριων εκμεταλλευομένων), επιδρούν καταλυτικά πάνω σε ολόκληρη την «ευρωζώνη» και τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Σηματοδοτούν μια «νέα εποχή» στον τρόπο διάλυσης των τραπεζών και ενεργοποιούν ένα καινούριο σενάριο διάσπασης της «ευρωπαϊκής» νομισματικής ένωσης.
Τον τρόμο αυτής της «νέας εποχής» για την ευρωζώνη καταγράφουν καθημερινά όλο και περισσότερες αναλύσεις και δημοσιεύματα* του αστικού τύπου. Στην πλειοψηφία τους, με τρόμο επισημαίνουν ότι:

  1. Ο τρόπος χειρισμού της κυπριακής κρίσης θα κοστίσει στις ευρωπαϊκές τράπεζες γύρω στα 15 δις. ευρώ. Επίσης, ο χειρισμός αυτός, δημιούργησε ένα «νέο καθεστώς διάλυσης τραπεζών» πολύ νωρίτερα από το 2015 που είχε προγραμματιστεί να εφαρμοστεί με βάση μια σχετική οδηγία της «Ε.Ε.» για την «εκκαθάριση του τραπεζικού κλάδου». Με τον τρόπο αυτό, που χαρακτηρίζεται πια ως «φιάσκο», τα ηγετικά επιτελεία της «Ευρωπαϊκής Ένωσης» και του Δ.Ν.Τ., φαίνεται ότι «δοκίμασαν» το πλαίσιο της Οδηγίας αυτής πριν την καθολική της εφαρμογή, το 2015.
  2. Σύμφωνα, όμως, και με αναλύσεις έγκυρων αστών οικονομολόγων (Paul Donovan και Reinhard Cluse της UBS), το «κούρεμα» των καταθέσεων, οι περιορισμοί στην κίνηση των κεφαλαίων και η καλλιέργεια του «κινδύνου» φυγής κεφαλαίων, ενεργοποίησαν ένα σενάριο ανεπίστρεπτης διαδικασίας διάσπασης της «ευρωζώνης». Βλέπουν μάλιστα ότι με τα μέτρα για την Κύπρο «λαμβάνουν χώρα τα τρία από τα τέσσερα κοινά σημεία» που προηγήθηκαν ή συνόδευσαν όλες τις προηγούμενες διαλύσεις νομισματικών ενώσεων.Το πρώτο, απ’ αυτά τα σημεία, είναι η «έξοδος κεφαλαίων από τα θεωρούμενα αδύναμα προς τα θεωρούμενα δυνατά τμήματα της Ένωσης». Το δεύτερο είναι η «κατάσχεση ρευστού ή άλλων ενεργητικών των πολιτών». Το τρίτο είναι η «επιβολή ελέγχων κεφαλαίων με τους οποίους συχνά γίνεται μεγάλη διάκριση εναντίον των ξένων ενεργητικών». Το τέταρτο και «απευκταίο» είναι η συνοδεία «μιας κοινωνικής αναταραχής και απολυταρχικής διακυβέρνησης σε τμήματα τουλάχιστον της πρώην Νομισματικής Ένωσης».
  3. Στην Ελλάδα, η «νέα εποχή» για τις τράπεζες έκανε δυναμικά την εμφάνισή της αμέσως μετά τα μέτρα κατά της Κύπρου, με την έλευση της τρόικας. Η οποία, δια μέσω του εκπροσώπου του Δ.Ν.Τ. Πόουλ Τόμσεν, απαιτεί δυναμικά την ματαίωση της ήδη δρομολογημένης συμφωνίας συγχώνευσης Εθνικής Τράπεζας με την Eurobank (την οποία, στην προηγούμενη περίοδο, αυτοί οι ίδιοι, πιεστικά και απαιτητικά, την είχαν επιβάλλει!). Με το σκεπτικό ότι η νέα τράπεζα που θα προκύψει από την συγχώνευση θα είναι πολύ μεγάλη για τα μέτρα της ελληνικής οικονομίας (το ενεργητικό της θα είναι 180 δις ευρώ όσο και το ΑΕΠ της Ελλάδας) και σε πιθανά μελλοντικά προβλήματα που θα αντιμετωπίσει, η τράπεζα αυτή, θα συμπαρασύρει στην κατάρρευση το σύνολο της ελληνικής οικονομίας! Στην ουσία η επιδίωξη αυτή της τρόικας είναι εναρμονισμένη με την επιδιωκόμενη προσπάθεια συρρίκνωσης του συνολικού εγχώριου τραπεζικού κλάδου στα όρια της υποχώρησης του ΑΕΠ της χώρας. Είναι, δηλαδή, η εφαρμογή της «κυπριακής συνταγής» και προδιαγράφει τα σημαντικά προβλήματα «προσαρμογής» που θα αντιμετωπίσουν όλες οι ελληνικές τράπεζες και οι υπό εξέλιξη συγχωνεύσεις τους. Γεγονός που καταδεικνύει το παραπέρα βάθεμα της κρίσης του ελληνικού καπιταλισμού και την διεύρυνση της εξαθλίωσης της κοινωνικής ζωής.

Είναι φανερό, ακόμα και για όποιον δεν έχει ιδιαίτερες γνώσεις στα οικονομικά, ότι στην «ευρωζώνη», την «Νομισματική Ένωση» της «ευρωπαϊκής» ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας, τα τρία παραπάνω σημεία είναι, προ πολλού, ισχυρά. Και στην «νέα εποχή» της πιο βαθιάς κρίσης που σκιαγράφησαν τα μέτρα κατά της κυπριακής οικονομίας, γίνονται ακόμα ισχυρότερα. Όσο για το τέταρτο σημείο, της κοινωνικής αναταραχής και της απολυταρχικής διακυβέρνησης, έχει κάνει παραπάνω από εμφανή την παρουσία του, ιδιαίτερα στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου.
Έχουν απόλυτο δίκιο, λοιπόν, που οι αστοί οικονομολόγοι και μαζί τους δημοσιογράφοι και αναλυτές των αστικών μεγάλων εντύπων, τρομάζουν για την «νέα εποχή» που άνοιξε με την Κύπρο. Αυτή η «νέα εποχή» του τρόμου δεν είναι τίποτα άλλο από το βάθεμα της δομικής και οργανικής κρίσης του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Της βαθύτερης αδυναμίας του αστικού συστήματος της ατομικής ιδιοκτησίας, στην ιμπεριαλιστική του φάση, του μονοπωλιακού καπιταλισμού, να βάλει σε λειτουργία τις υπάρχουσες παραγωγικές δυνάμεις και δυνατότητες της κοινωνίας και να εξασφαλίσει την διευρυμένη αναπαραγωγή τους, την αναγκαία για την λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνίας. Είναι η πιο εκτεταμένη οικονομική και κοινωνική αποσύνθεση και σαπίλα της κεφαλαιοκρατικής εκμεταλλευτικής κοινωνίας. Που όσο δεν συντρίβεται και δεν ανατρέπεται από την εργατική εξουσία και την σοσιαλιστική οργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας, τόσο πιο βαθιά θα παρασέρνει μαζί της στην εξαθλίωση, στον τρόμο, στην καταστροφή και στην βαρβαρότητα ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Σταθάτος Χάρης

* Ένα απ’ αυτά τα δημοσιεύματα ήταν και στο «ΤΟ ΒΗΜΑ» της 7/4/2013 σελ. 2-Ανάπτυξη, πάνω στο οποίο βασίστηκε και τούτο το άρθρο.

Σχετικά άρθρα