Η ηγεσία της ΟΤΟΕ σε εικονική “δράση”, του Νοταρά Γ.


 

Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΟΤΟΕ ΣΕ ΕΙΚΟΝΙΚΗ

«ΠΛΗΡΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ »

του Νοταρά Γ.

Από το 2011 μέχρι στις μέρες μας η ηγεσία της Ομοσπονδίας, προσπαθεί «αόκνως» να υπογραφεί κλαδική σύμβαση με τους τραπεζίτες. Μέσα από «αλλεπάλληλες σκληρές» διαπραγματεύσεις με την ΕΕΤ (Ένωση Ελληνικών Τραπεζών), έχει σαν στόχο να υπογραφεί μια κλαδική σύμβαση με περιεχόμενο άγνωστο σε όλους τους τραπεζοϋπαλλήλους. Την ίδια περίοδο, η κυβέρνηση μαζί με την ντόπια και ξένη ολιγαρχία, κλιμάκωναν την αντεργατική τους επίθεση. Και ειδικά στο χώρο των τραπεζών είχαμε την μονομερή καταγγελία των επιχειρησιακών συμβάσεων από τις διοικήσεις της Εμπορικής της Γενικής(και οι δύο Γαλλικών συμφερόντων) καθώς και από την Τράπεζα Πειραιώς, επιβολή, μειώσεων μισθών και ωρών εργασίας, χωρίς την συγκατάθεση του Συλλόγου των εργαζομένων. Η δε διοίκηση της Εμπορικής προχώρησε σε μείωση αποδοχών κατά 18% μαζί με ψαλίδισμα ορισμένων παροχών από τις επιχειρησιακές συμβάσεις.

Παρ’ όλα αυτά η ηγεσία «απτόητη» συνέχιζε τις διαβουλεύσεις με τους Τραπεζίτες, διαπραγματευόμενη κρυφά την μείωση των μισθών από 6-8% για χάρη της υπογραφής νέας κλαδικής σύμβασης.

Όμως, στο μεταξύ, προέκυψαν οι συζητήσεις των «κοινωνικών εταίρων» μεταξύ ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΓΕΣΕΒΕ, ΕΜΠΟΡΩΝ και, μαζί, οι απαιτήσεις της τρόικας. Αναγκάστηκαν, λοιπόν, να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα. Και τι έκαναν; Αγνοώντας επιδεικτικά για πολλοστή φορά τους 50000 τραπεζοϋπαλλήλους, έστειλαν επιστολές, ζητώντας δικαίωση, στον Πρόεδρο του Εurogroup Juncker, στον Επίτροπο οικονομικών και νομισματικών Υποθέσεων Olli Rehn, στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Mario Dragi, στη Διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Lagarde και τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Barroso!!!!

Η επιστολή αυτή, μεταξύ των άλλων, «αναλύει» στους παραλήπτες της, τι ακριβώς απαιτούν οι δανειστές στις διαπραγματεύσεις, οι οποίοι αγνοούν τον «κοινωνικό διάλογο» και τις διαδικασίες των συλλογικών διαπραγματεύσεων καθώς επίσης και τις διεθνείς συμβάσεις εργασίας. Και η επιστολή κλείνει ακριβώς ως εξής:

«Κύριοι, σας καλούμε, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες σας, να παρέμβετε ώστε να γίνουν σεβαστές οι εθνικές ταυτότητες των κρατών μελών της ΕΕ, των οποίων τα κυβερνητικά συστήματα βασίζονται στις δημοκρατικές αρχές και εκφράζονται, μέσα από ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, από το Σύνταγμα της χώρας από διεθνείς συμβάσεις και συμφωνίες!!!» Την επιστολή την κοινοποίησαν και στους Λ. Παπαδήμο, Γ. Παπανδρέου, Α. Σαμαρά, Γ. Καρατζαφέρη και Ε. Βενιζέλο.

Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της Ομοσπονδίας αντί να ενημερώσει, να οργανώσει και να κινητοποιήσει τον κλάδο για να αποκρουστεί η νέα κλιμάκωση της αντεργατικής επίθεσης, αναζητεί στηρίγματα και προστασία από τους επικεφαλής των διεθνών ιμπεριαλιστικών οργανισμών, οι οποίοι είναι αυτοί που προσπαθούν να επιβάλλουν τα σκληρά αντεργατικά μέτρα. Ο εργατοπατερικός εκφυλισμός στο μεγαλείο του!!!

Μ’ αυτό τον τρόπο, είναι επόμενο να προκαλείται πολιτική και οργανωτική παράλυση της Ομοσπονδίας και πλήρη αδυναμία του κλάδου (όπως και ολόκληρου του συνδικαλιστικού κινήματος) να αποκρούσει την ληστρική επίθεση του μαύρου μετώπου και των ντόπιων και ξένων τοκογλύφων.

Έτσι από τη μια μεριά αναδεικνύεται η χρεοκοπία ενός ολόκληρου γραφειοκρατικού οργανωτικού μοντέλου το οποίο είναι προσαρμοσμένο στους εργατοπατερικούς μηχανισμούς και από τη άλλη αναδεικνύεται και η πλήρης αποδοχή από την συνδικαλιστική γραφειοκρατία της λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, υιοθετώντας όλες τις επιλογές του τραπεζικού κεφαλαίου (ανταγωνιστικότητα, ανάπτυξη, κερδοφορία κλπ) και συμβάλλοντας στην υλοποίηση των αλλεπάλληλων αντεργατικών μέτρων.

 

Μπορούμε να αντιστρέψουμε

αυτή την κατάσταση

Οι διάσπαρτοι πυρήνες συναδέλφων που δρουν απομονωμένοι σε διάφορες τράπεζες, που παλεύουν για την εργατοδημοκρατική λειτουργία των συλλόγων τους, ενάντια στις εργατοπατερικές κλίκες, πρέπει να αναλάβουν επιτέλους οργανωμένη και συντονισμένη παρέμβαση σ’ ολόκληρο το κλάδο. Με στόχο να αντιπαλαίψουν την οργανωτική διάλυση και να ανατρέψουν και να καθαιρέσουν την φιλοεργοδοτική ηγεσία της ΟΤΟΕ και την διαλυτική πολιτική της.

Αυτό σημαίνει να συνεννοηθούν μεταξύ τους και προσδιορίζοντας με σαφήνεια τους απαραίτητους στόχους και την αναγκαία ενιαιομετωπική πολιτική, με κάθε τρόπο (περιοδείες, ανακοινώσεις η μέσω ιστοσελίδων κλπ) να έρθουν σε επαφή με τους τραπεζοϋπαλλήλους και να τους πείσουν ότι για να βγει η Ομοσπονδία και οι σύλλογοι από το τέλμα και την ανυποληψία στην οποία έχουν καταδικαστεί από την πολύχρονη αδιέξοδη και διαλυτική πολιτική των εργατοπατέρων όλων των αποχρώσεων, πρέπει οι ίδιοι οι συνάδελφοι να πάρουν την τύχη στα χέρια τους.

Να παλέψουμε άμεσα και καθημερινά για την εκλογή άμεσα ανακλητών επιτροπών στους χώρους δουλειάς (καταστήματα και διευθύνσεις). Οι οποίες, με εντολή από την ίδια την συνέλευση του χώρου τους, να έρθουν σε επαφή με άλλα καταστήματα, όχι μόνο της τράπεζάς τους αλλά και καταστήματα και διευθύνσεις άλλων τραπεζών, ειδικά όσων βρίσκονται στη περιοχή τους. Με στόχο την συλλογική παρέμβαση στα προβλήματα που ανακύπτουν στον ίδιο το χώρο δουλειάς τους, την οργανωμένη συζήτηση για τον τρόπο κοινής αντιμετώπισης της ληστρικής επίθεσης και την συντονισμένη απαίτηση σύγκλησης έκτακτων γενικών συνελεύσεων των συλλόγων όπου θα συμμετέχουν ισότιμα όλοι οι εργαζόμενοι σ’ αυτούς (ωρομίσθιοι, συμβασιούχοι, επινοικιαζόμενοι, εγγεγραμμένοι και μη). Που θα συζητήσουν δημοκρατικά όλες τις απόψεις, παρατάξεων και συναδέλφων, και θα εκλέξουν αντιπροσώπους για ένα έκτακτο συνέδριο της ΟΤΟΕ. Το οποίο, μέσα από διεξοδική δημοκρατική συζήτηση, θα αποφασίσει το πλαίσιο και τη μορφή του αγώνα και θα αναδείξει νέα ηγεσία που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του οργανωμένου και συντονισμένου αγώνα. Συνέδριο που θα αποφασίσει την κατάργηση της ξεπερασμένης και ανήμπορης ομοσπονδιακής μορφής οργάνωσης του κλάδου και την ανασυγκρότησή της σε ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ του χρηματοπιστωτικού συστήματος που θα συμπεριλαμβάνει, εκτός από τους τραπεζοϋπάλληλους, και όλους τους εργαζόμενους στις θυγατρικές των τραπεζικών ομίλων, στις ασφαλιστικές, στις χρηματιστηριακές, στις εταιρίες αμοιβαίων κεφαλαίων κλπ.

Μόνο από ένα τέτοιο δρόμο θα μπορεί να υπάρξει ουσιαστική και αποτελεσματική ανασυγκρότηση του τραπεζοϋπαλληλικού Σ.Κ. Και θα συμβάλλει αποφασιστικά πάνω στο σύνολο του εργατικού κινήματος. που βασανίζεται από τις ίδιες γραφειοκρατικές διαλυτικές αγκυλώσεις και παθογένειες.

Η μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στις συνδικαλιστικές τους οργανώσεις, η πάλη ενάντια στις συνδικαλιστικές εργατοπατερικές γραφειοκρατίες που στραγγαλίζουν την ζωή των σωματείων και η ενεργητική απαίτηση για άμεση σύγκληση γενικών δημοκρατικών συνελεύσεων ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΈΝΩΝ, εκτός από την οργάνωση του αγώνα ενάντια στην αντεργατική επίθεση της κυβέρνησης και των εργοδοτών, μπορεί και πρέπει να προχωρήσει στην εκλογή αντιπροσώπων για ένα ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ολόκληρου του συνδικαλιστικού εργατικού κινήματος. Μέσα από το οποίο θα οργανωθεί και θα αναπτυχθεί η ενιαία δράση όλων των δυνάμεων του εργατικού κινήματος στην βάση του κοινού προγράμματος αντιμετώπισης της κεφαλαιοκρατικής επίθεσης και την ριζική και θεμελιακή αντιμετώπιση όλων των συνεπειών της καπιταλιστικής κρίσης.

Η κατεδάφιση όλων των κατακτημένων εργατικών δικαιωμάτων και η καταδίκη στην εξαθλίωση της φτώχειας και της ανεργίας που επιχειρείται με την ψήφιση και εφαρμογή του 2ου μνημονίου κάνουν την πορεία αυτή πιο επιτακτική και αναγκαία.

Απέναντι στις χρεοκοπημένες απόψεις για δήθεν « δικαιότερο τρόπο λειτουργίας του υπάρχοντος τραπεζικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος» για «καλύτερο κούρεμα του χρέους», η για «βελτίωση της ΕΕ» που κυριαρχούν στις ηγετικές ομάδες του τραπεζοϋπαλληλικού και ολόκληρου του εργατικού κινήματος της χώρας είμαστε υποχρεωμένοι με ενιαίο και οργανωμένο τρόπο, να προτάξουμε την ανάγκη για κυβέρνηση εργατών και φτωχών αγροτών. Την μονομερή διαγραφή ολόκληρου του δημόσιου χρέους. Την εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση όλου του χρηματοοικονομικού συστήματος. Την ύπαρξη μιας μόνο κεντρικής Τράπεζας και την εθνικοποίηση όλων των βασικών μονάδων παραγωγής, με την επιβολή εργατικού ελέγχου και το σχεδιασμό ολόκληρης της οικονομίας. Την αποδέσμευση από την ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία της ΕΕ, την πάλη για την διάλυσή της και την οικοδόμηση των Ενωμένων Σοσιαλιστικών Πολιτειών της Ευρώπης.

Νοταράς Γ.


 

Σχετικά άρθρα