Μαρξισμός, PODEMOS και ΣΥΡΙΖΑ-Μέρος Α΄

Ο μαρξισμός, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ισπανικό PODEMOS

Μέρος Α’

ΩΣΤΕ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΡΕΦΟΡΜΙΣΤΕΣ

ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ…;

Στην Ισπανία, στη μεγάλη αυτή χώρα της ευρωπαϊκής ηπείρου, με την πλούσια ιστορία επαναστατικών αγώνων, έκανε πρόσφατα την εμφάνισή του ένα νέο κόμμα της ρεφορμιστικής αριστεράς!

Οι πρωτεργάτες του (ηγετικά στελέχη του γνωστού κινήματος των «αγανακτισμένων») προχώρησαν στην συγκρότησή του πέρσι  τον Οκτώβρη, με «αμεσοδημοκρατικές» διαδικασίες ιδρυτικού συνεδρίου και με το συνθηματικό τίτλο «PODEMOS» (δηλαδή «ΜΠΟΡΟΥΜΕ»).

Το νέο αυτό κόμμα (συνονθύλευμα πρώην σταλινικών, αριστερών σοσιαλδημοκρατών κλπ) που ξεπήδησε μέσα από τα κοινωνικά ερείπια της παγκόσμιας κρίσης του σαπισμένου καπιταλισμού και την παράλληλη χρεοκοπία όλων των αριστερών πολιτικών στηριγμάτων της αστικής εξουσίας (PSOE, ΚΚ κλπ) σημειώνει τώρα ραγδαία εκλογική άνοδο, όπως λένε οι δημοσιογραφικές πληροφορίες και δείχνουν οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις. Οι οποίες παρουσιάζουν σήμερα το «PODEMOS» σαν το πρώτο κόμμα στις εκλογικές προτιμήσεις των εκμεταλλευομένων μαζών όλης της χώρας!

Διαβάστε την Συνέχεια του Α’ Μέρους…

Διαβάστε το Β’  Μέρος του άρθρου…

Διαβάστε το Γ’  Μέρος του άρθρου…


 

Ο μαρξισμός, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ισπανικό PODEMOS

Μέρος Α’

ΩΣΤΕ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΡΕΦΟΡΜΙΣΤΕΣ

ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ…;

 

Στην Ισπανία, στη μεγάλη αυτή χώρα της ευρωπαϊκής ηπείρου, με την πλούσια ιστορία επαναστατικών αγώνων, έκανε πρόσφατα την εμφάνισή του ένα νέο κόμμα της ρεφορμιστικής αριστεράς!

Οι πρωτεργάτες του (ηγετικά στελέχη του γνωστού κινήματος των «αγανακτισμένων») προχώρησαν στην συγκρότησή του πέρσι  τον Οκτώβρη, με «αμεσοδημοκρατικές» διαδικασίες ιδρυτικού συνεδρίου και με το συνθηματικό τίτλο «PODEMOS» (δηλαδή «ΜΠΟΡΟΥΜΕ»).

Το νέο αυτό κόμμα (συνονθύλευμα πρώην σταλινικών, αριστερών σοσιαλδημοκρατών κλπ) που ξεπήδησε μέσα από τα κοινωνικά ερείπια της παγκόσμιας κρίσης του σαπισμένου καπιταλισμού και την παράλληλη χρεοκοπία όλων των αριστερών πολιτικών στηριγμάτων της αστικής εξουσίας (PSOE, ΚΚ κλπ) σημειώνει τώρα ραγδαία εκλογική άνοδο, όπως λένε οι δημοσιογραφικές πληροφορίες και δείχνουν οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις. Οι οποίες παρουσιάζουν σήμερα το «PODEMOS» σαν το πρώτο κόμμα στις εκλογικές προτιμήσεις των εκμεταλλευομένων μαζών όλης της χώρας!

Το εντυπωσιακό αυτό γεγονός, προκάλεσε, βέβαια, σύγχυση, ταραχή και σπασμωδικές αντιδράσεις στις γραμμές του αστικού πολιτικού στρατοπέδου, καθώς η οικονομική κρίση συνεχίζεται και ο κοινωνικός αναβρασμός βαθαίνει. Με εξαντλημένα τα περιθώρια των ελιγμών και της δημοκοπίας, η άρχουσα κεφαλαιοκρατική ολιγαρχία, λυσσασμένα τρίζει τα δόντια της σε κάθε κίνηση των μαζών και εκτοξεύει ασύστολα ψέματα που εξαγριώνουν πιο πολύ το προλεταριάτο και τον εκμεταλλευόμενο λαό.

Έτσι, η επιρροή του «PODEMOS» μεγαλώνει γοργά σ’  ολόκληρη την Ισπανία, ο ενθουσιασμός της αγωνιστικής πρωτοπορίας ανεβαίνει από μήνα σε μήνα και η οργάνωση του νέου κόμματος της μαχόμενης, αλλά και ετερόκλητης αριστεράς, δυναμώνει συνεχώς.

Οι σημαντικές αυτές κοινωνικο – πολιτικές εξελίξεις σε μια χώρα σαν την Ισπανία, είναι σίγουρα εξελίξεις που αφορούν και θα επηρεάσουν, οπωσδήποτε, ολόκληρο το ευρωπαϊκό (μα και το παγκόσμιο) εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα, θετικά ή αρνητικά, στο τέλος του λογαριασμού.

Είναι, επομένως, εξελίξεις που πρέπει να σταθμιστούν και να αντιμετωπιστούν πολύ προσεχτικά από τις ομάδες της μαρξιστικής Επαναστατικής Αριστεράς, όχι μόνο της Ισπανίας αλλά και κάθε χώρας. Ιδιαίτερα δε, οι μαρξιστές επαναστάτες της Ελλάδας (που βρίσκονται αντιμέτωποι με παρόμοιες ντόπιες εξελίξεις) οφείλουν να κατανοήσουν, έγκαιρα και σωστά, τα γεγονότα και ν’  αποφύγουν να παρασυρθούν από το ρεύμα του εφήμερου επιφανειακού ενθουσιασμού που προκαλεί στις εκμεταλλευόμενες μάζες (μικροαστικές και μεσοαστικές, κυρίως) η γοργή κοινοβουλευτική άνοδος σχηματισμών σαν το «PODEMOS» και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Οι μαρξιστές επαναστάτες, βασισμένοι στα μαθήματα και στην εμπειρία της παγκόσμιας πάλης των τάξεων, δεν πρέπει να ξεχνάνε, ούτε στιγμή, ότι το κλειδί των επερχόμενων κοινωνικο – πολιτικών εξελίξεων στην Ισπανία, την Ελλάδα και σ’ όλη την Ευρώπη είναι στα χέρια του κινήματος της εργατικής τάξης, στα χέρια του διασπασμένου, ανοργάνωτου, ιδεολογικά αφοπλισμένου, μα κοινωνικά πανίσχυρου, προλεταριάτου. Ενός προλεταριάτου που έχει γνωρίσει βαριές ήττες, είναι βαθιά δύσπιστο, δεν ενθουσιάζεται από σημαίες ευκαιρίας και ούτε τους δίνει την εμπιστοσύνη του!

Όπως θα δείξουμε στην συνέχεια, ο κίνδυνος να χαθούν και πάλι κάποιοι αγωνιστές του μαρξιστικού επαναστατικού κινήματος, μέσα στα αναρχούμενα κοινοβουλευτικά, μικροαστικο – επαναστατικά και εθνικο – ρεφορμιστικά ρεύματα, όπως αυτά που συγκροτούν το «PODEMOS» και τον «ΣΥΡΙΖΑ», έχει ήδη εμφανιστεί καθαρά, κατά την γνώμη μας, με δημοσιεύματα και τοποθετήσεις συγκεκριμένων μαρξιστικών ομάδων που δραστηριοποιούνται ως τάσεις στους κόλπους των πιο πάνω δύο εφήμερων κομματικών σχηματισμών της ρεφορμιστική αριστεράς, στην Ισπανία και στην Ελλάδα. Δύο κομματικών σχηματισμών που χρωστάνε την εμφάνιση και την ύπαρξή τους στην συγκυριακή ανυπαρξία της επαναστατικής μαρξιστικής ηγεσίας και του διεθνιστικού κόμματος του προλεταριάτου.

Οι αυταπάτες που είχαν καλλιεργηθεί, πριν 40 περίπου χρόνια, με την ένταξη μαρξιστικών ομάδων, ως τάσεις, στο ισπανικό PSOE, και στο νεοδημιουργημένο τότε ΠΑΣΟΚ, καλλιεργούνται ξανά τώρα με ανεδαφικές εκτιμήσεις σχετικά με την φύση και τον ρόλο της  «Ενωμένης Αριστεράς» και του «PODEMOS» στην Ισπανία όπως και του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα.

Η επανάληψη αυτού του σοβαρού πολιτικού λάθους (ύστερα μάλιστα από τον αντιδραστικό ρόλο που έπαιξε ήδη το PSOE και το ΠΑΣΟΚ και την πλήρη αποτυχία της εισόδου των μαρξιστών σ’ αυτά) δείχνει ασφαλώς ότι μερικοί μαρξιστές  δεν έβγαλαν τα σωστά μαθήματα, από την πολιτική και την ταχτική που είχαν ακολουθήσει στην πάλη για την οικοδόμηση του κόμματος της προλεταριακής σοσιαλιστικής επανάστασης!

Στο πέρασμα των 40 χρόνων από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ και την είσοδο των μαρξιστών σ’  αυτό, το ελληνικό εργατικό κίνημα βυθίστηκε πολύ βαθύτερα στο βάλτο του εργατοπατερικού ρεφορμισμού. Και πρέπει να υπογραμμιστεί ότι δεν βελτίωσε στο ελάχιστο την κατάσταση αυτή η συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ και η εκλογική μαζικοποίησή του. Γεγονός που μας δείχνει ότι η λειτουργία μαρξιστών μέσα σ’  αυτόν τον κοινοβουλευτικό μικροαστικό σχηματισμό όχι μόνο δεν προωθεί την πάλη για την ανεξάρτητη ταξική οργάνωση και για τον επαναστατικό προσανατολισμό της εργατικής τάξης, αλλά ρίχνει νερό στον μύλο των τσαρλατάνων του «αριστερού» εθνικορεφορμισμού, που ετοιμάζουν νέες συμφορές για το εργατικό κίνημα.

Χωρίς να γυρίζουν περιφρονητικά την πλάτη τους στις διεργασίες που συντελούνται στις γραμμές των ρεφορμιστικών σχηματισμών, νέων και παλαιών, οι μαρξιστές επαναστάτες οφείλουν πάντα και σταθερά (κάτω απ’  όλες τις συνθήκες) να προωθούν την ανεξάρτητη ταξική οργάνωση και την πάλη της εργατικής τάξης. Καταπολεμώντας επίμονα τις ψευδαισθήσεις των ρεφορμιστών, όπως επίσης και των σεχταριστών και των κεντριστών.

Στις σημερινές, ιδιαίτερα, συνθήκες βαθιάς κρίσης του καπιταλισμού και του ρεφορμισμού, το καθοριστικό ζήτημα είναι η πάλη για την ανασύνταξη και την ανόρθωση του εργατικού κινήματος πάνω στις βάσεις του μαρξισμού. Το πρωταρχικό καθήκον των μαρξιστών επαναστατών, επομένως, είναι η ασίγαστη πάλη για το λενινικό Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο, από τα κάτω κι από τα πάνω!

Μόνο μ’  αυτή την ταχτική της ανεξάρτητης ταξικής οργάνωσης και πάλης του προλεταριάτου, μπορούν οι μαρξιστές επαναστάτες να βοηθήσουν τους παραπλανημένους αγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ, του «PODEMOS»,της «Ενωμένης Αριστεράς» κλπ, κλπ, να βρούνε τον δρόμο που οδηγεί στη νίκη του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού.

 

Στη συνέχεια: «Ευσεβείς Πόθοι και Πλάνες Επικίνδυνες»

Διαβάστε το Β’  Μέρος του άρθρου…

Διαβάστε το Γ’  Μέρος του άρθρου…

Σχετικά άρθρα