ΤΗΝ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΤΗΝ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Η ΙΔΙΑ Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ

 

ΤΗΝ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ
ΤΗΝ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΤΑΚΤΙΚΗ
ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΟΥ

Απ΄ όταν έγινε καθαρό ότι το ΚΚΕ, μέσα στις συνθήκες της βαθιάς ολόπλευρης κρίσης του ελληνικού και του παγκόσμιου καπιταλισμού, έμεινε σχεδόν στάσιμο εκλογικά, στα επίπεδα των ψήφων που είχε πάρει το Φθινόπωρο του 2009, πρόβαλλε αμείλικτο το ερώτημα: ΤΙ ΕΦΤΑΙΞΕ; Για ποιους λόγους το ΚΚΕ, που διαθέτει τα δικά του ραδιοτηλεοπτικά μέσα και διεξήγαγε μιαν ανεμπόδιστη εκλογική εκστρατεία, μέσα σε συνθήκες αποσύνθεσης του αστικού πολιτικού συστήματος, δεν κατόρθωσε να προσελκύσει στην πολιτική του και τα συνθήματά του τις οργισμένες εργατικές και λαϊκές μάζες που αποδοκίμασαν έντονα τα κόμματα της κεφαλαιοκρατικής εξουσίας;

Διαβάστε την Συνέχεια…

 


 

ΤΗΝ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΤΗΝ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΤΑΚΤΙΚΗ

ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΟΥ

Μετά από την διάψευση των ελπίδων της ηγεσίας του ΚΚΕ, για την εκλογική ισχυροποίηση του κόμματος στις εκλογές της 6ης του Μάη. Από την ώρα που διαπιστώθηκε ότι το εκλογικό σύνθημα «ισχυρό ΚΚΕ» δεν είχε καμιά απήχηση στα εκατομμύρια των εργαζόμενων, των άνεργων και των άλλων εκμεταλλευόμενων, που σ΄ αυτές τις εκλογές γύρισαν μαζικά την πλάτη τους στα αστικά κόμματα και ιδιαίτερα στο ΠΑΣΟΚ, την ΝΔ και το ΛΑΟΣ. Όταν δηλαδή έγινε καθαρό ότι το ΚΚΕ, μέσα στις συνθήκες της βαθιάς ολόπλευρης κρίσης του ελληνικού και του παγκόσμιου καπιταλισμού, έμεινε σχεδόν στάσιμο εκλογικά, στα επίπεδα των ψήφων που είχε πάρει το Φθινόπωρο του 2009! Από εκείνη τη στιγμή πρόβαλλε αμείλικτο το ερώτημα: ΤΙ ΕΦΤΑΙΞΕ; Για ποιους λόγους το ΚΚΕ, που διαθέτει τα δικά του ραδιοτηλεοπτικά μέσα και διεξήγαγε μιαν ανεμπόδιστη εκλογική εκστρατεία, μέσα σε συνθήκες αποσύνθεσης του αστικού πολιτικού συστήματος, δεν κατόρθωσε να προσελκύσει στην πολιτική του και τα συνθήματά του τις οργισμένες εργατικές και λαϊκές μάζες που αποδοκίμασαν έντονα τα κόμματα της κεφαλαιοκρατικής εξουσίας;
Και μαζί μ΄ αυτό, γεννήθηκαν επίσης και δύο ακόμα πολύ σοβαρά πολιτικά ερωτήματα:
Το ένα αφορά την νέα αύξηση της αποχής από τις εκλογές! Μέσα στις συγκεκριμένες συνθήκες κοινωνικού αναβρασμού, πως εξηγείται και τι δείχνει το ότι η αποχή έφτασε στο 35%; Δηλαδή περισσότερο και από το ένα τρίτο του εκλογικού σώματος! Γιατί οι θέσεις και τα συνθήματα του ΚΚΕ δεν άγγιξαν αυτά τα εκατομμύρια των έκδηλα δυσαρεστημένων και αγανακτισμένων λαϊκών, μαζών, που με την αποχή τους από την κοινοβουλευτική διαδικασία αποδοκιμάζουν όχι μόνο τα αστικά κόμματα μα το σύνολο των κομμάτων και κομματιδίων που παίρνουν μέρος στις εκλογές;
Το άλλο, εξίσου και ακόμα σοβαρότερο ερώτημα, αφορά την ναζιστική «Χρυσή Αυγή». Τι φανερώνει η εντυπωσιακή εκλογική επιτυχία αυτής της απροκάλυπτα φασιστικής οργάνωσης; Ποια είναι τα κοινωνικά στρώματα που της έδωσαν την ψήφο τους και ποιο πολιτικό μήνυμα έστειλαν; Έχει άραγε κάποιες ευθύνες σχετικά μ΄ αυτό η ηγεσία του ΚΚΕ;
Κανείς κομμουνιστής δεν μπορεί να αμφιβάλλει ότι όλα αυτά τα σοβαρά γεγονότα είναι αδιάψευστες αποδείξεις όχι απλά της αποτυχίας, αλλά της χρεοκοπίας της πολιτικής και της τακτικής που εφαρμόζει η ηγεσία του ΚΚΕ (πρώτα και κύρια) αλλά και ολόκληρου του «αριστερίστικου» κομμουνιστικού μας κινήματος.
Κατά συνέπεια, καμιά αντίρρηση δεν μπορεί να υπάρχει ότι την επόμενη των εκλογών του Μάη, μια σοβαρή, μια πραγματική κομμουνιστική ηγεσία, το πρώτο που θα φρόντιζε να κάνει, θα ήταν να απαντήσει στα παραπάνω και σε όλα τα άλλα ερωτήματα που ξεπήδησαν από τις κάλπες της 6ης του Μάη.
Θα έκανε δηλαδή μια επιστημονική μαρξιστική ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Θα αναζητούσε τις αιτίες της χρεοκοπίας της πολιτικής και της ταχτικής της. Θα αναγνώριζε αδίστακτα τα λάθη της. θα άνοιγε αμέσως μια δημοκρατική γόνιμη συζήτηση μέσα σ΄ ολόκληρο το κίνημα, με όλες τις τάσεις του και θα πάλευε, στη διάρκεια της νέας προεκλογικής περιόδου για να κατανοηθούν τα λάθη, να διορθωθούν και να ξεπεραστούν (στο μέτρο του δυνατού) με την αλλαγή, ή, πιο σωστά, την εγκατάλειψη της  έως τώρα εθνικορεφορμιστικής καιροσκοπικής πολιτικής και της σεχταριστικής διασπαστική τακτικής. Μιας τακτικής που είναι σε πλήρη αντίθεση με την μπολσεβίκικη λενινική τακτική του Ενιαίου Εργατικού Μετώπου Ταξικής Πάλης.
Η σταλινική ηγεσία του ΚΚΕ όμως, (όπως και οι ηγετικές ομάδες όλων των αριστερίστικων σχηματισμών) δεν έκανε τίποτε απ΄ όλα αυτά που θα έκανε μια αληθινή κομμουνιστική ηγεσία, μια επαναστατική μαρξιστική ηγεσία, που με συνέπεια θα εφάρμοζε τις μπολσεβίκικες ιδρυτικές αρχές της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
Αντίθετα, η γραφειοκρατική ηγεσία του ΚΚΕ, με σταλινικότατο τρόπο απέφυγε την δημόσια τοποθέτηση σχετικά με την σημασία των εκλογικών αποτελεσμάτων (την μετέθεσε γι΄ αργότερα) αρνήθηκε κάθε συζήτηση πάνω σ΄ αυτά (με πρόσχημα την νέα εκλογική αναμέτρηση) και με την ίδια χρεοκοπημένη πολιτική και τακτική συμπληρωμένη τώρα με μπόλικη συνωμοσιολογία, προχώρησε στην συνέχιση της ανεδαφικής, πολιτικά στείρας εκλογικής καμπάνιας της.
Κι επειδή δικαιολογημένα φοβάται ότι τα εκλογικά αποτελέσματα της 17 Ιούνη θα είναι γι΄ αυτήν χειρότερα από τα προηγούμενα, κάνει προσπάθεια να αποδείξει ότι ξετυλίγεται υπόγεια οργανωμένη επίθεση για την υπονόμευση και την αποδυνάμωση του κόμματος.
Τα γεγονότα ωστόσο δείχνουν ότι συνωμοσιολογεί σκόπιμα. Μα κι αν είναι αλήθεια όσα λέει περί επιχείρησης υπονόμευσης, πάλι δεν λέει τίποτα το καινούριο. Ο κόσμος όλος ξέρει τώρα πια ότι η αστική τάξη και οι πολιτικοί υπηρέτες της, χρησιμοποιούσαν πάντα και θα χρησιμοποιούν όλα τα μέσα, όχι μόνο εναντίον του κομμουνιστικού κινήματος, στο σύνολό του, αλλά και εναντίον του εργατικού κινήματος επίσης κι ακόμα, εναντίον ευρύτερων αριστερών κινημάτων και κομμάτων.
Στις σημερινές συνθήκες της ολόπλευρης κρίσης και της αποσύνθεσης του καπιταλισμού όμως, (καθώς το απέδειξαν άλλωστε ξεκάθαρα οι εκλογές του Μάη) τα κόμματα της αστικής τάξης αντιμετωπίζουν αυτά τα ίδια πρόβλημα ύπαρξης! Έχουν χάσει την εμπιστοσύνη και την υποστήριξη των λαϊκών και εργατικών μαζών που τα ακολουθούσαν!! Γεγονός που διαψεύδει ασφαλώς όσα η ηγεσία του ΚΚΕ υποστηρίζει χρόνια τώρα ότι δήθεν «ο κόσμος δεν ξέρει την δύναμή του και δεν είναι έτοιμος» να βαδίσει στον δρόμο της ταξικής αντεπίθεσης και της σοσιαλιστικής ανατροπής. Σ΄ αυτές τις συνθήκες επομένως οι υπηρέτες και οι μηχανισμοί της κεφαλαιοκρατίας έχουν πολύ περιορισμένες, αν όχι μηδενικές, δυνατότητες, να υποσκάψουν και να αποδυναμώσουν το κομμουνιστικό κίνημα. Φτάνει μόνο να μην βοηθάει τις αντιδραστικές τους προσπάθειες αυτή η ίδια ηγεσία του κινήματος με την κοντόθωρη καιροσκοπική πολιτική της, με την μικροαστική δειλία της και με την τυχοδιωκτική σεχταριστική τακτική της.
Με άλλα λόγια η συνωμοσιολογία της σταλινικής ηγετικής ομάδας του ΚΚΕ, δεν ανταποκρίνεται καθόλου στη συγκεκριμένη κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα της χώρας και της Ευρώπης. Αν η ηγεσία αυτή ακολουθούσε μια αληθινή κομμουνιστική πολιτική και τακτική, αν εφάρμοζε την πολιτική και την τακτική του λενινικού μπολσεβικισμού στις εκλογές του Μάη το ΚΚΕ δεν θα έβγαινε απλά ισχυρό, αλλά πανίσχυρο. Θα αναδεικνύονταν πρώτο κόμμα της αριστεράς. Θα εξέφραζε πολιτικά και θα τραβούσε κοντά του την οργισμένη εργατιά, του άνεργους, ολόκληρη τη φτωχολογιά της πόλης και του χωριού, προτείνοντάς τους συγκεκριμένη κυβερνητική διέξοδο απέναντι στα αδιέξοδα των αστικών κομμάτων. Την διέξοδο της κυβέρνησης εργατών και φτωχών αγροτών, βασισμένης στο Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο Ταξικής πάλης και όχι στο μικροαστικό «Λαϊκό Μέτωπο» ταξικής «συνεργασίας» και συμφιλίωσης.
Ανίκανη η γραφειοκρατική αυτή ηγεσία να δει και να αναγνωρίσει την ανάγκη της πάλης για εργατική σοσιαλιστική απάντηση στην καπιταλιστική κρίση, με την συντηρητική καιροσκοπική πολιτική της (για «λαϊκή εξουσία» στο ακαθόριστο μέλλον – ζήσε μαύρε μου να φας τριφύλλι) πέτυχε, η ηγεσία αυτή, να καθηλώσει το ΚΚΕ στα εκλογικά επίπεδα του 2009 και να βάλει ούριο άνεμο στα πανιά του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜΑΡ!
Και τώρα, μπροστά στη χρεοκοπία της πολιτικής και της ταχτικής της, απεγνωσμένα επιχειρεί, με την συνωμοσιολογία και την κινδυνολογία, να περιορίσει όσο μπορεί την προβλεπόμενη εκλογική καθίζηση στις 17 Ιούνη! Και δεν καταλαβαίνει ότι με τους μύθους που καλλιεργεί αποδίδει στους υπηρέτες της αστικής εξουσίας ικανότητες, δυνάμεις και δυνατότητες, που δεν τις έχουν πια!
Ύστερα απ΄ όλα αυτά γίνεται πεντακάθαρο πιστεύουμε ότι στην πραγματικότητα αυτοί που σκάβουν το λάκκο του κομμουνιστικού και του εργατικού κινήματος, πιο βαθιά απ΄ όλους. Αυτοί που πρώτοι απ΄ όλους υπονομεύουν και αποδυναμώνουν το ΚΚΕ, είναι οι καιροσκόποι εθνικορεφορμιστές σταλινικοί ηγέτες του. Που ποτέ δεν διδάχτηκαν και δεν διδάσκονται από τα απειράριθμα εγκληματικά λάθη τους.
Η πικρή και σκληρή αυτή αλήθεια, που επιβεβαιώνεται καθημερινά απ΄ όλα τα γεγονότα, επιβάλλει στους αγωνιστές του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, να αναλάβουν άμεσα αγώνα ενάντια στην καταστροφική πολιτική και ταχτική αυτής της δογματικής ηγεσίας και για την λενινική μπολσεβίκικη αναγέννηση ολόκληρου του κομμουνιστικού μας κινήματος.
Σ΄ αυτό τον αγώνα οι μαρξιστές επαναστάτες, θα βρίσκονται σταθερά στο πλευρό τους. Παλεύοντας για το αληθινό Κομμουνιστικό Κόμμα του Λένιν. Για το Κόμμα της σοσιαλιστικής επανάστασης και της εργατικής συμβουλιακής δημοκρατίας. Το Κομμουνιστικό Κόμμα του Ενιαίου Εργατικού Μετώπου και της κυβέρνησης Εργατών και Φτωχών Αγροτών.

Σχετικά άρθρα