Για την προκλητική φιέστα

Για την προκλητική φιέστα

ΚΚΕ ΚΑΙ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΓΡΑΜΜΗ

ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΦΡΟΝΗΣ ΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Κάθε νοήμων πολίτης, σ’ αυτόν εδώ τον πολύπαθο τόπο, καταλάβαινε ασφαλώς ότι το αδίσταχτο δίδυμο Σαμαρά-Βενιζέλου και η ετοιμόρροπη ολιγαρχική κυβέρνηση τους, είχαν  στ’ αλήθεια πιστέψει πως η ανάθεση, σ’ αυτούς της προεδρίας της ευρωπαϊκής λυκοσυμμαχίας, θα μπορούσε να τους βγάλει από τα δύσκολα, να τους ξελασπώσει, έστω ως τις εκλογές του Μάη, 2014….

Διαβάστε την Συνέχεια…


 

Για την προκλητική φιέστα

ΚΚΕ ΚΑΙ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΓΡΑΜΜΗ

ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΦΡΟΝΗΣ ΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Κάθε νοήμων πολίτης, σ’ αυτόν εδώ τον πολύπαθο τόπο, καταλάβαινε ασφαλώς ότι το αδίσταχτο δίδυμο Σαμαρά-Βενιζέλου και η ετοιμόρροπη ολιγαρχική κυβέρνηση τους, είχαν  στ’ αλήθεια πιστέψει πως η ανάθεση, σ’ αυτούς της προεδρίας της ευρωπαϊκής λυκοσυμμαχίας, θα μπορούσε να τους βγάλει από τα δύσκολα, να τους ξελασπώσει, έστω ως τις εκλογές του Μάη, 2014.
Για τον λόγο αυτό έκαναν ότι μπορούσαν για να εξουδετερώσουν τις αντιδράσεις κάποιων «εταίρων» που έλεγαν ότι δεν έπρεπε να επιτραπεί στους διεφθαρμένους και ανυπόληπτους έλληνες πολιτικούς ν’ αναλάβουν τα καθήκοντα της προεδρίας της «Κομισιόν»!
Ταυτόχρονα, από την άλλη, ήταν φανερό, ό, τι και τα μεγάλα αφεντικά του Βερολίνου, του Παρισιού και των Βρυξελών, δεν είχαν άλλη καλύτερη πολιτική επιλογή. Που να ανταποκρίνεται με την ίδια συνέπεια, στις ληστρικές επιδιώξεις τους, τόσο στη γονατισμένη Ελλάδα, όσο και σε ολόκληρη την Ευρώπη της αγιάτρευτης οργανικής κρίσης.
Μπήκαν έτσι στην άκρη οι δημοκρατικές ευαισθησίες, τα προσχήματα και οι καθωσπρεπισμοί του παρελθόντος! Αγνοήθηκαν σαν ανόητες οι φωνές που έλεγαν ότι οι ανυπόληπτοι ηγέτες της ελληνικής κυβέρνησης είναι ακατάλληλοι να αναλάβουν την διαχείριση και εκπροσώπηση της κλυδωνιζόμενης καπιταλιστικής Ευρώπης. Μια ακόμα απόδειξη κατάλυσης κάθε έννοιας δημοκρατικής λειτουργίας της Ε.Ε. Αντίθετα, πύκνωσαν και δυνάμωσαν οι θετικές αξιολογήσεις, οι δηλώσεις και τα δημοσιεύματα, που έκαναν λόγο για σωστή πορεία και σημαντικά αποτελέσματα    της ασκούμενης πολιτικής στην Ελλάδα! Υπογραμμίζοντας, συνάμα, την ανάγκη της πολιτικής σταθερότητας και της προσήλωσης στις ληστρικές συμβάσεις και τα μνημόνια.
Με άλλα λόγια, τα κορυφαία πολιτικά φερέφωνα της ιμπεριαλιστικής ολιγαρχίας, φρόντισαν να εκφράσουν την ευαρέσκειά τους για τις καλές υπηρεσίες που προσφέρουν οι Έλληνες συνάδελφοί τους, στη κοινή υπόθεση καταλήστευσης των λαών, κάτω από την σημαία της «Ευρωπαϊκής Ένωσης». Διακήρυξαν, δηλαδή, την αλληλεγγύη και την εμπιστοσύνη τους στους όμοιούς τους, περιφρονώντας αδιάντροπα τον καταπιεζόμενο και οργισμένο λαό μας!
Με όλα αυτά, προσέφεραν στις κυβερνητικές μαριονέτες της τρόικας, την δυνατότητα να προβληθούν σαν η μόνη αξιόπιστη, πολιτική δύναμη που εργάζεται μαζί με τους μεγάλους δυνάστες της Ευρώπης, για να βγάλουν δήθεν την χώρα από την αγιάτρευτη καπιταλιστική κρίση!
Αναμενόμενη ήταν, επομένως και επίσημα διακηρυγμένη, η αυτοκρατορική τελετή που σχεδίαζαν. Η διοργάνωση εκείνης της θρασύτατης, ωμά προκλητικής, γιορταστικής φιέστας, που πραγματοποίησαν στο κέντρο της Αθήνας και της χώρας. Στην καρδιά της διογκούμενης ανεργίας, της πρωτοφανούς φοροληστείας και της απερίγραπτης εξαθλίωσης. Περιστοιχισμένοι από τις πάνοπλες αστυνομικές ορδές, με απαγορευμένες τις λαϊκές συγκεντρώσεις, οι πραιτοριανοί της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας, γελαστοί και χαρούμενοι, συναθροίστηκαν στο Ζάπειο, για να γιορτάσουν και να εξάρουν τα λαμπρά κατορθώματά τους! Και να αξιώσουν υποταγή και σεβασμό στο νόμο και στην τάξη  της ιμπεριαλιστικής “δημοκρατίας”, στην εξουσία της μονοπωλιακής ολιγαρχίας.
Ύστερα απ’ όλα αυτά είχαν, λοιπόν, στη διάθεσή τους όλο τον καιρό και φυσικά την πολιτική υποχρέωση, τα κόμματα της αριστεράς και όλες οι οργανώσεις του εργατικού κινήματος και της νεολαίας, να δώσουν την πρέπουσα απάντηση στα αντιλαϊκά σχέδια και τις γιορτινές προετοιμασίες της παραπαίουσας αντιδραστικής κυβέρνησης και του ιμπεριαλιστικού διευθυντηρίου. Να ενώσουν δηλαδή τις φωνές τους σε μια πανελλήνια παλλαϊκή καμπάνια, ενάντια στις πολιτικές της λιτότητας, της ανεργίας, της εξαθλίωσης και της αστυνομικής βαρβαρότητας. Να καλέσουν σε γενικό ξεσηκωμό των ανέργων, όλων των εκμεταλλευόμενων και καταπιεζόμενων, ελλήνων και αλλοεθνών. Και να διοργανώσουν, σε όλες τις μεγάλες και μικρές πόλεις, μια γερή, σύσσωμη, καλά οργανωμένη και πειθαρχημένη, υποδοχή της ληστρικής κουστωδίας. Απαιτώντας την άμεση παραίτηση της κυβέρνησης των ανδρεικέλων και την διενέργεια βουλευτικών εκλογών, κάτω από τον έλεγχο εκλεγμένων εργατο-λαϊκών επιτροπών.
Μια θαρραλέα απόφαση σύμπραξης και κοινής δυναμικής πάλης όλων των δυνάμεων της αριστεράς, του εργατικού κινήματος και της νεολαίας, θα άλλαζε ριζικά την κατάσταση. Θα έβαζε τέλος στη σημερινή απογοήτευση και την αδράνεια. Θα εμψύχωνε και θα προκαλούσε αγωνιστική ανάταση και πρωτοβουλία. Θα ενέπνεε την προοπτική της νίκης, την πίστη της ανατροπής των ληστρικών μνημονίων και συμβάσεων. Την θέληση και την βεβαιότητα επανακατάκτησης των καταπατημένων καταχτήσεων και δικαιωμάτων .Θα ματαίωνε την φιέστα των πραιτοριανών και θα σάρωνε την κυβέρνηση των ανδρεικέλων. Και θα έβαζε την κοινωνία σε πορεία ριζικών πολιτικών εξελίξεων.
Θα την έβγαζε από το καπιταλιστικό αδιέξοδο, την απελπισία και το τέλμα! Οι ίδιες οι κινητοποιημένες εργατικές και λαϊκές μάζες, μαζί με τις δυνάμεις της αριστεράς, θα εύρισκαν το δρόμο τους.
Οι ηγέτες των ισχυρότερων κομμάτων της αριστεράς όμως, οι πολύπειρες ηγεσίες του αδιάλλακτου σταλινικού ΚΚΕ και του ευέλικτου ΣΥΡΙΖΑ δεν βρήκαν την τόλμη να ανυψωθούνε στο ύψος των σημερινών κοινωνικο-πολιτικών περιστάσεων. Να δούνε και ν’ αναγνωρίσουν την ανάγκη να εγκαταλείψουν την ως τώρα, φανερά χρεωκοπημένη, πραχτική της αστικής κοινοβουλευτικής ρουτίνας, που διασπάει και αποδυναμώνει το κίνημα των εργατικών και λαϊκών μαζών. Και αφήνει ελεύθερο το πεδίο στην φασιστική δημαγωγία της αμείλικτης κάθαρσης!
Οι ηγεσίες αυτές, αντί να ορθωθούν δυναμικά ενάντια στις παραπλανητικές μηχανορραφίες του ιμπεριαλιστικού διευθυντηρίου και των θεατρίνων της ολιγαρχικής κυβέρνησης. Αντί να πάρουν μαζί την πρωτοβουλία και να καλέσουν τον οργισμένο λαό σε ενωτική αγωνιστική κινητοποίηση, προτίμησαν να συμπορευτούν νομιμόφρονα στο δρόμο της παθητικής, καθαρά ψηφοθηρικής διαμαρτυρίας. Τόσο οι «επαναστάτες» του Περισσού, όσο και οι «ριζοσπάστες» της Κουμουνδούρου, αρκέστηκαν στην έκδοση «οργισμένων» ανακοινώσεων. Με τις οποίες αποδοκίμασαν την απαγόρευση των λαϊκών εκδηλώσεων, στη διάρκεια της φιέστας τω πραιτοριανών. Και αρνήθηκαν ήσυχα-ήσυχα να παραβρεθούν σ’ αυτήν. Όπως έκαναν οι καιροσκόποι αρχηγοί του ΑΝΕΛ και της φρόνιμης ΔΗΜΑΡ!
Στο πρόσφατο παρελθόν, οι ηγέτες του ΚΚΕ δεν παρέλειπαν να κινητοποιήσουν τουλάχιστον τις κομματικές δυνάμεις τους, ενάντια σε κάθε σοβαρή καταπάτηση των λαϊκών ελευθεριών. Τώρα όμως δεν έκαναν ούτε κι’ αυτό.  Συντάχτηκαν κι’ αυτοί στην ίδια γραμμή της νομιμόφρονης παθητικής διαμαρτυρίας, που ακολουθούν οι καιροσκόποι ηγέτες της αξιωματικής αντιπολίτευσης, οι τσαρλατάνοι ηγέτες του ευέλικτου ΣΥΡΙΖΑ. Που με ηχηρές φράσεις και χειρονομίες, πασκίζουν να καλύψουν την πολιτική δειλία και την απραξία τους.
Απορρίπτουν με αηδία και περιφρόνηση, οι σταλινικοί ηγέτες του Περισσού, κάθε σκέψη και πρόταση για σύμπραξη όλων των δυνάμεων της αριστεράς, για Ενιαίο Εργατικό Ταξικό Μέτωπο Πάλης. Στην πράξη ωστόσο δεν δυσκολεύονται καθόλου να ακολουθάνε τις αστικές κοινοβουλευτικές πραχτικές των οπορτουνιστών ηγετών του ΣΥΡΙΖΑ!
Στην τραγική αυτή κωμωδία, πρέπει να μπει τέλος το γρηγορότερο. Κι’ αυτό εξαρτάται πρώτα και κύρια από τους κομμουνιστές μαχητές της βάσης του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και του ΠΑΜΕ. Αλλά και από τους προλεταριακούς αγωνιστές που ακολουθάνε τον ΣΥΡΙΖΑ. Παραπλανημένοι, βέβαια, από τις “ριζοσπαστικές” φανφάρες τους.
Είναι παραπάνω από φανερό. Στο Ενιαίο Μέτωπο της κεφαλαιοκρατικής ακρίδας, πρέπει να αντιτάξουμε άμεσα τώρα το Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο Ταξικής Πάλης. Όλες οι μαχητικές δυνάμεις της αριστεράς, πρέπει να σπάσουμε τα γραφειοκρατικά φράγματα και να μπούμε άφοβα μπροστά στον αγώνα για την Εργατική Ταξική Συμμαχία πρωταρχικά κα για το Ενιαίο Μέτωπο όλων των εκμεταλλευομένων, στη συνέχεια.
Για να ξαναπάρουμε πίσω όλα όσα μας άρπαξαν! Για να βαδίσουμε σε μια νέα κοινωνική οργάνωση, δίχως εκμετάλλευση, ανεργία, καταπίεση και φόβο.

Δ. Γιώτης

Σχετικά άρθρα