ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΜΕ «ΛΥΚΟΠΡΟΒΙΑ»

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΜΕ «ΛΥΚΟΠΡΟΒΙΑ»

«Να σε κάψω Γιάννη ‘μ , να σ’ αλείψω λάδι να γιάνεις» λέει η γνωστή λαϊκή παροιμία για τους υποκριτές που «νοιάζονται» να «γιατρέψουν» πόνους και βάσανα που οι ίδιοι προκαλούν.

Η παροιμία αυτή ζωντάνεψε στη Σάμο…

Διαβάστε την Συνέχεια…

 


 

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΜΕ «ΛΥΚΟΠΡΟΒΙΑ»

«Να σε κάψω Γιάννη ‘μ , να σ’ αλείψω λάδι να γιάνεις» λέει η γνωστή λαϊκή παροιμία για τους υποκριτές που «νοιάζονται» να «γιατρέψουν» πόνους και βάσανα που οι ίδιοι προκαλούν.

Η παροιμία αυτή ζωντάνεψε στη Σάμο, στις 7/2 /2019, όπου με πρόσχημα το ενδιαφέρον και το καλό των προσφύγων που βρίσκονται στο νησί, οργανώθηκε με «επιτυχία»  «απεργιακή» κινητοποίηση και συγκέντρωση στο νησί της Σάμου με βασικό αίτημα να κλείσει το Κ.Υ.Τ (Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης) και να προωθηθούν οι προσφυγές που βρίσκονται σε αυτά σε άλλα ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ της χώρας.

Στην πρωτοβουλία του Εργατικού Κέντρου και της ΑΔΕΔΥ  της Σάμου (που ελέγχονται από το ΠΑΜΕ του ΚΚΕ) για ένα «ευρύ μέτωπο» εργοδοτικών επαγγελματικών, επιστημονικών οργανώσεων και συλλόγων του νησιού ενάντια στο ΚΕΝΤΡΟ ΚΡΑΤΗΣΗΣ Σάμου, ανταποκρίθηκαν με μεγάλη προθυμία το Επιμελητήριου Σάμου, ο Εμπορικός Σύλλογος Σάμου(Βαθέως) και Καρλοβασίου, ο Σύλλογος ενοικιαζόμενων δωματίων Σάμου, η Ένωση Ξενοδόχων  Σάμου, ο Σύνδεσμος Εστίασης και Ψυχαγωγίας, ο Σύνδεσμος Ναυτιλιακών  Πρακτόρων, ο Ιατρικός Σύλλογος, ο Οδοντιατρικός Σύλλογος. Και δεν μπορούσε φυσικά μαζί τους να μην είναι και, ο δήμος, η περιφέρεια και οπωσδήποτε η μητρόπολη του νησιού.

Σαν βάση και δικαιολογία της πρωτοβουλίας αποτέλεσαν οι συνθήκες ζωής των προσφύγων που κρατούνται στα Κέντρα αυτά. Που, πραγματικά,  με ευθύνη του κρατικού μηχανισμού και επίσημων και ανεπίσημων ευρωκοινοτικών  οργανώσεων που εμπλέκονται στην λειτουργία τους, είναι τρισάθλιες και απάνθρωπες και ουσιαστικά, πίσω από το πρόσχημα ταυτοποίησης στοιχείων , αποτελούν φυλακή για τους πρόσφυγες.  Και είναι, φυσικά, δικαιολογημένη και αναγκαία κάθε κινητοποίηση που θα αποσκοπούσε στην βελτίωση της ζωής των προσφύγων και κυρίως στην κατοχύρωση του δικαιώματος κάθε πρόσφυγα να μετακινείται ελεύθερα σε κάθε περιοχή της χώρας αλλά και σε όποια άλλη χώρα θέλει να μεταβεί.

Το «πανσαμιώτικο ευρύ μέτωπο» όμως δεν έχει να κάνει σε τίποτα με την ζωή και τα δικαιώματα των προσφύγων. Η τελική πρόταση του να φύγουν οι πρόσφυγες από την Σάμο και να μεταφερθούν οπουδήποτε αλλού στη χώρα, σε άλλα ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ, μαρτυράει τους πραγματικούς σκοπούς του. Δεν είναι καθόλου παράξενο άλλωστε που στην κινητοποίηση αυτή συμμετείχε ενεργά και η ρατσιστική οργάνωση ΣΑΜΟΣ SOS που τα κεντρικά της συνθήματα είναι τα «κλειστά σύνορα ενάντια στους λαθρομετανάστες» και ο «μόνιμος εγκλωβισμός τους σε φυλακές HOT-SPOT». Όπως και δεν είναι περίεργο που οι εργοδοτικές οργανώσεις που συνυπέγραψαν και συνδιοργάνωσαν την εκδήλωση ήταν οι ίδιες που αντέδρασαν με έντονο τρόπο στις κινητοποιήσεις που έκαναν νωρίτερα οι ίδιοι οι πρόσφυγες ενάντια στις άθλιες συνθήκες διαβίωσής του. Είναι οι ίδιοι οι ξενοδόχοι  και οι ιδιοκτήτες ενοικιαζομένων δωματίων να ενοικιάσουν δωμάτια σε πρόσφυγες, οι ίδιοι εστιάτορες που αρνούνται να εξυπηρετήσουν τους πρόσφυγες.

Στην ουσία, τα παχιά λόγια «συμπόνιας» και «αγάπης» χρησιμοποιήθηκαν τελικά σαν μια «λυκοπροβιά» για να σκεπαστεί η ρατσιστική επιδίωξη. Ο συρφετός των επιχειρηματικών συλλόγων, για να εξυπηρετήσει τα δικά του επιχειρηματικά συμφέροντα, αξιοποίησε με μεγάλη προθυμία και ζήλο την πρόταση -προσφορά της ηγεσίας του ΠΑΜΕ για το «ευρύ μέτωπο» και έγινε συνδιοργανωτής της ώστε να «καθαρίσει» από την παρουσία των προσφύγων την Σάμο για χάρη της, χωρίς εμπόδια, εμπορικής και τουριστικής ανάπτυξης και της μεγαλύτερης αποκόμιση κερδών.

 

«Λαϊκομετωπική»  λογική ταξικού συμβιβασμού και συνεργασίας

Η πρωτοβουλία της ηγεσίας του ΠΑΜΕ (ΚΚΕ) Σάμου, που ενώ σίγουρα δεν είχε ρατσιστικές διαθέσεις κατέληξε να τις βοηθήσει, δεν είναι απλά ένα τοπικό μεμονωμένο γεγονός τοπικής αφέλειας. Την διαπερνάει μια πολιτική λογική ταξικού συμβιβασμού και συνεργασίας που αντιβαίνει κάθε κανόνα μαρξιστικής λενινικής κομμουνιστικής σκέψης και πράξης. Για να εξασφαλίσουν τον σχηματισμό του «ευρύ μετώπου λαϊκής δράσης» που πρότειναν με τις εργοδοτικές οργανώσεις, την εκκλησία και τους φορείς της αστικής εξουσίας στην Σάμο, χρησιμοποιώντας τις εργατικές συνδικαλιστικές οργανώσεις του νησιού (Εργατικό Κέντρο και ΑΔΕΔΥ), απέφυγαν να επιδιώξουν μια κοινή δράση με τους ίδιους τους πρόσφυγες και το σημαντικότερο, προσάρμοσαν τις επιδιώξεις της πρωτοβουλίας τους όχι σ’  αυτό που θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των εργαζομένων και των προσφύγων αλλά σε αυτό που θα δέχονταν οι εργοδοτικές επιχειρηματικές οργανώσεις και σύλλογοι. Το αποτέλεσμα είναι ήδη γνωστό.

Η πολιτική λογική αυτής της πρωτοβουλίας στη Σάμο δεν είναι άγνωστη στην ιστορία του εργατικού κινήματος όχι μόνο της χώρας αλλά και διεθνώς. Είναι η λογική του ταξικού συμβιβασμού και της ταξικής συνεργασίας που στο διάβα της ταξικής σύγκρουσης της εργατικής τάξης με την κεφαλαιοκρατία και την εξουσία της έχει εμφανιστεί με διάφορα ονόματα και παραλλαγές («μεταρρύθμιση», «λαϊκό μέτωπο», «συνεργασία δημοκρατικών δυνάμεων», «λαϊκή συμμαχία» κλπ κλπ) αλλά πάντα με τα ίδια καταστροφικά αποτελέσματα για το εργατικό κίνημα και ολόκληρη την κοινωνία. Η λογική που υποχρεώνει την εργατική τάξη νε εγκαταλείπει τα ανεξάρτητα ταξικά της συμφέροντα για χάρη της συνεργασίας με τους «δημοκράτες» και άλλους εκμεταλλευτές για το δήθεν «κοινό καλό» που καταλήγει πάντα να είναι τα συμφέροντα των καπιταλιστών και του εκμεταλλευτικού τους συστήματος. Στην Ελλάδα, η εργατική τάξη έχει υποστεί πάμπολλες φορές με μεγάλες καταστροφές τις συνέπειες αυτής της λογικής ταξικής συνεργασίας. Διαπερνάει την πολιτική του ΚΚΕ από τότε που η ηγεσία του έπεσε στα χέρια του σταλινισμού μέχρι και σήμερα και καθορίζει μόνιμα τα «σοσιαλιστικά» κόμματα με όποια μορφή κι αν έχουν εμφανιστεί.

Η «πρωτοβουλία» του ΠΑΜΕ στην Σάμο, λοιπόν, δεν είναι ένα μεμονωμένο τοπικό γεγονός. Καθρεφτίζει την γενικότερη πολιτική του ΚΚΕ που -σε πλήρη αντίθεση με τις προγραμματικές του διακηρύξεις για την ανάγκη της σοσιαλιστικής ανατροπής ενάντια σε κάθε προσπάθεια «μεταρρύθμισης» ή διόρθωσης του σάπιου καπιταλισμού-στην πράξη συνεχίζει να εφαρμόζει την «λαϊκομετωπική» σταλινική πολιτική της «λαϊκής συμμαχίας». Απεικονίζει τι  αποτελέσματα έχει και  μπορεί να φέρει η εφαρμογή της.  Κι αν κάποια στιγμή, μέσα στην εξέλιξη της ταξικής πάλης και των πολιτικών – κοινωνικών γεγονότων, η πολιτική αυτή της «λαϊκής συμμαχίας» αποκτήσει μορφή τότε οι συνέπειες που είχε η Συμφωνία της Βάρκιζας και όλων των άλλων συμβιβασμών που προηγήθηκαν ή ακολούθησαν την λογική της ταξικής συνεργασίας και του συμβιβασμού θα ωχριούν μπροστά στις  συνέπειες της σημερινής εποχής.

Τα γεγονότα στη Σάμου είναι μια ακόμα προειδοποίηση για την συμβιβαστική πολιτική της συνεργασίας των αντίθετων τάξεων,  της «λαϊκής συμμαχίας», που ακολουθεί η ηγεσία του ΚΚΕ. Και πριν να είναι αργά κάθε αγωνιστής του ΚΚΕ, κάθε εργάτης και νεολαίος αγωνιστής της κομμουνιστικής αριστεράς, να παλέψει με κάθε τρόπο να την αλλάξει με την πολιτική του ΕΝΙΑΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ αγωνιστικής ταξικής δράσης ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου και τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης.  Ένα τέτοιο αγωνιστικό ταξικό Εργατικό Μέτωπο μπορεί κερδίσει την εμπιστοσύνη και να συσπειρώσει μαζί του την αγωνιστικά  τους φτωχούς αγρότες και τους άλλους εκμεταλλευόμενους ώστε να μπει οριστικό  τέλος στην απάνθρωπη εκμετάλλευση του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος και να ανοίξει ο δρόμος για την σοσιαλιστική αναδιοργάνωση ολόκληρης της κοινωνίας.

Αναδημοσιεύεται από την Ειδική Έκδοση Νο 15 της “Εργατικής Δημοκρατίας”

Σχετικά άρθρα