ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ

ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ
ΑΜΕΣΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ

Η συνωμοσιολογία της ηγεσίας του ΚΚΕ
φανερώνει το αδιέξοδό της

Στον «Ριζοσπάστη» της 2 του Ιούνη, κάτω από τον εκπληκτικό τίτλο: «Προκλητικός ο ΣΥΡΙΖΑ» διαβάσαμε τα εξής καταπληκτικά:
«Συνεχίζει να προκαλεί ο ΣΥΡΙΖΑ προβάλλοντας το θέμα της «ενότητας της αριστεράς» για να υφαρπάξει ψήφους…»
Προβάλλουν όμως τα ερωτήματα: Γιατί τάχα είναι πρόκληση το ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να προβάλλει την βασική προεκλογική θέση της για την «ενότητα της αριστεράς», έτσι όπως αυτή η ηγεσία την εννοεί; Δεν είναι άραγε δικαίωμά της να υποστηρίζει και να προβάλλει όποια πολιτική και τακτική θεωρεί σωστή για τους σκοπούς της; Έπρεπε μήπως να ζητάει την άδεια της ηγεσίας του ΚΚΕ πριν προβάλλει τις όποιες προτάσεις της; Και δεν δικαιούται, όπως και το ΚΚΕ και κάθε κόμμα να διεκδικεί και να αποσπάει ψήφους από τα άλλα κόμματα;

Διαβάστε την συνέχεια...

 


 

ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ
ΑΜΕΣΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ

Η συνωμοσιολογία της ηγεσίας του ΚΚΕ
φανερώνει το αδιέξοδό της

Στον «Ριζοσπάστη» της 2 του Ιούνη, κάτω από τον εκπληκτικό τίτλο: «Προκλητικός ο ΣΥΡΙΖΑ» διαβάσαμε τα εξής καταπληκτικά:
«Συνεχίζει να προκαλεί ο ΣΥΡΙΖΑ προβάλλοντας το θέμα της «ενότητας της αριστεράς» για να υφαρπάξει ψήφους…»

Προβάλλουν όμως τα ερωτήματα: Γιατί τάχα είναι πρόκληση το ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να προβάλλει την βασική προεκλογική θέση της για την «ενότητα της αριστεράς», έτσι όπως αυτή η ηγεσία την εννοεί; Δεν είναι άραγε δικαίωμά της να υποστηρίζει και να προβάλλει όποια πολιτική και τακτική θεωρεί σωστή για τους σκοπούς της; Έπρεπε μήπως να ζητάει την άδεια της ηγεσίας του ΚΚΕ πριν προβάλλει τις όποιες προτάσεις της; Και δεν δικαιούται, όπως και το ΚΚΕ και κάθε κόμμα να διεκδικεί και να αποσπάει ψήφους από τα άλλα κόμματα;
Κάθε σκεπτόμενος αγωνιστής και κάθε νοήμων άνθρωπος, θα συμφωνήσει πιστεύουμε ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει χάσει τελείως την ψυχραιμία της και τα λογικά της μετά της 6 του Μάη. Γιατί αυτά που λέει και γράφει προκαλούν στ΄ αλήθεια και προσβάλουν επίσης πρώτα απ΄ όλους εκείνους που ψήφισαν το ΚΚΕ στις περασμένες εκλογές. Και οι οποίοι ασφαλώς δεν είναι κοπάδι από ζωντανά! Και ούτε έχουν υποσχεθεί στους ηγέτες του ΚΚΕ αιώνια αφοσίωση. Είναι στην δική τους κρίση αν θα συνεχίσουν να ψηφίζουν το ΚΚΕ ή όχι!
Γιατί λοιπόν τόσο μεγάλη ταραχή και παραφροσύνη στα κεφάλια της ηγετικής ομάδας του ΚΚΕ;
Δεν υπάρχει κάποιο μυστήριο ή συνωμοσία. Καθ΄ ένας το καταλαβαίνει και η ίδια αυτή ηγετική ομάδα το ομολογεί, μ΄ αυτά που γράφει και λέει. Ο φόβος που την κάνει να σεληνιάζεται είναι η απήχηση που έχει στους οπαδούς της η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για «ενότητα της αριστεράς» και η πιθανότητα (αν όχι η βεβαιότητα) τούτη τη φορά, πολλοί απ΄ αυτούς να προτιμήσουν να δώσουν την ψήφο τους στο κόμμα του αριστερού δημοκράτη Αλέξη Τσίπρα, που ευαγγελίζεται κάποιες αντιμνημονιακές οικονομικές και πολιτικές αλλαγές!
Αλλά απ΄ αυτό προκύπτει καθαρά ότι η πολιτική και η τακτική της ηγεσίας του ΚΚΕ, δεν πείθει πλέον ούτε και αυτούς τους παραδοσιακούς οπαδούς της. ή έστω ένα μέρος τους! Άρα το φταίξιμο δεν είναι του ΣΥΡΙΖΑ, του Τσίπρα, του Λαφαζάνη κλπ. Το φταίξιμο, σαφέστατα βρίσκεται στην λαθεμένη πολιτική και τακτική της ηγετικής ομάδας του ΚΚΕ. Και από εκεί πηγάζει ο φόβος και ο βάσιμος κίνδυνος μιας εκλογικής καθίζησης του κόμματος στις 17 Ιούνη, ύστερα από την θλιβερή στασιμότητα που σημειώθηκε στις 6 του Μάη!
Και επί πλέον, όπως το παραδέχεται η ίδια η ηγεσία του ΚΚΕ, και το είπαμε κι εμείς πιο πάνω, αυτό που περισσότερο επηρεάζει τους οπαδούς της και τους προσανατολίζει προς τον ΣΥΡΙΖΑ είναι κυρίως το «θέμα της ενότητας της αριστεράς». Με άλλα λόγια μας λέει η ίδια η ηγεσία του ΚΚΕ ότι η εργατική και λαϊκή βάση του ΚΚΕ κατανοεί την ανάγκη της συνεργασίας των δυνάμεων της αριστεράς, για την απόκρουση και την ανατροπή της βάρβαρης καπιταλιστικής επίθεσης. Και ασφαλώς δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά. Οι εργάτες και ο εκμεταλλευόμενος λαός, με την σκληρή εμπειρία της πάλης τους, έχουν μάθει και καταλαβαίνουν πολύ καλά πως με διασπασμένες τις δυνάμεις τους δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την ληστρική και καλά οργανωμένη επίθεση του ντόπιου και του ξένου κεφαλαίου.
Έφτασε επομένως η ώρα να το πάρει απόφαση η ηγεσία του ΚΚΕ, ότι αν δεν αλλάξει την καιροσκοπική πολιτική της και την διασπαστική σεχταριστική τακτική της, όσο κι αν ουρλιάζει εναντίον των «αριστερών» εκλογικών αντιπάλων της, δεν θα μπορέσει τελικά να αποφύγει την πολιτική συντριβή της, μέσα στην επερχόμενη κοινωνική θύελλα και όχι μόνο στις επικείμενες εκλογές.
Και βέβαια, δεν είμαστε εμείς εκείνοι που στο όνομα της «ενότητας» προτείνουν να μεταβληθεί το ΚΚΕ σε ουρά και σε συνένοχο των οποιονδήποτε «ριζοσπαστών» «προοδευτικών» ψευτοσοσιαλιστών, ή «αριστερών» υποψήφιων διαχειριστών της καπιταλιστικής εξουσίας. Μια «ενότητα» ή σωστότερα μια συμμαχία του κινήματος της αριστεράς σαν κι αυτήν θα ήταν σίγουρα ενότητα για χαντάκωμα! Η ιστορία είναι γεμάτη από τέτοια καταστροφικά παραδείγματα οπορτουνιστικής ηλιθιότητας και προδοσίας!
Δεν είναι όμως λιγότερες οι συμφορές που γνώρισε το παγκόσμιο επαναστατικό κίνημα του προλεταριάτου, εξαιτίας της παιδικής αρρώστιας του κομμουνισμού, όπως σοφά την έλεγε ο Λένιν, δηλαδή του αριστερισμού, ή αλλιώς του ψευτοεπαναστατικού ανόητου τυχοδιωκτισμού, του σεχταρισμού, που συνήθως συμπληρώνει αρμονικά την οπορτουνιστική, την κοντόθωρη καιροσκοπική πολιτική κουτοπονηριά! Μια αρρώστια από την οποία πάσχει πολύ σοβαρά η ηγεσία του ΚΚΕ και ολόκληρο το ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα και όχι μόνο.
Δεν είπαμε επομένως εμείς  ότι έπρεπε το ΚΚΕ να δεχτεί την δόλια, την κουτοπόνηρη μικροαστική πρόταση των αριστεροδημοκρατών ηγετών του ΣΥΡΙΖΑ και να μπει σε μια αριστεροδημοκρατίστικη κυβέρνηση που σκοπεύει να αναλάβει να διαχειριστεί την κλονισμένη αστική εξουσία και την κρίση του σαπισμένου καπιταλισμού στην Ελλάδα αλλά και στην ιμπεριαλιστική «Ευρωπαϊκή Ένωση».
Αυτό που εμείς είπαμε καθαρά και ξάστερα, αυτό που υποστηρίξαμε και υποστηρίζουμε σταθερά, (αλλά χωρίς να ακουγόμαστε) είναι ότι το ΚΚΕ, η ΚΝΕ και ολόκληρο το κομμουνιστικό κίνημα, απέναντι στην κρίση, την θανάσιμη αγωνία και την επίθεση του κεφαλαίου, έπρεπε να υψώσει την μπολσεβίκικη σημαία της πάλης για το προλεταριακό ενιαίο μέτωπο, για την εργατική συμμαχία, με προοπτική την εγκαθίδρυση της Κυβέρνησης Εργατών – Φτωχών Αγροτών, δηλαδή την επιβολή της εργατικής σοσιαλιστικής εξουσίας.
Υποστηρίξαμε δηλαδή και υποστηρίζουμε επίμονα ότι η μόνη διέξοδος από το σημερινό αδιέξοδο είναι η επιστροφή του κομμουνιστικού μας κινήματος στην νικηφόρα πολιτική και τακτική του λενινικού μπολσεβικισμού. Στην μοναδική επιστημονική επαναστατική πολιτική της προλεταριακής πρωτοπορίας. Πολιτική αληθινά κομμουνιστική, που χαρακτηρίζεται από την σταθερότητα στις αρχές και την ευελιξία στην τακτική με βάση την συγκεκριμένη, κάθε φορά, επιστημονική ανάλυση της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας.
Το ίδιο ακριβώς το ίδιο επαναλαμβάνουμε και τώρα αλλά με πιο έντονο τρόπο. Και γι΄ αυτό καλούμε τους αγωνιστές του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, πρώτα απ΄ όλους, να παλέψουν για να εγκαταλείψει η ηγεσία τους τις υστερικές κραυγές και τις συνωμοσιολογίες. Κι αντί να διαμαρτύρεται για τις ψηφοθηρικές «ενωτικές» προτάσεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, για μια διαχειριστική κυβέρνηση της καθεστωτικής αριστεράς. Αντί να ωρύεται για την υφαρπαγή ψήφων «της». Να κάνει αυτό που έπρεπε ήδη να είχε κάνει από καιρό. Να αντιτάξει την δική της κομμουνιστική ενωτική πρόταση. Την πρόταση του Ενιαίου Εργατικού Μετώπου (της εργατικής αντικαπιταλιστικής συμμαχίας) και της επαναστατική κυβέρνησης εργατών – φτωχών αγροτών, με πρόγραμμα σοσιαλιστικής αναδιοργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας. Ώστε να κερδίσει και να προσανατολίσει σ΄ αυτήν την κατεύθυνση την πλειοψηφία των εκμεταλλευομένων. Έτσι ακριβώς όπως το είχε προτείνει ο Λένιν (βλέπε «Αριστερισμός Παιδική Αρρώστια του Κομμουνισμού) και οι ιδρυτικές θέσεις των 4 πρώτων Συνεδρίων της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Της Διεθνούς που ίδρυσε ο Λένιν, ο Τρότσκι και οι συνεργάτες τους, αλλά την διέλυσε ο σλαβονέρωνα Στάλιν για να αποδείξει τις καλές προθέσεις του για συνεργασία και «ειρηνική συνύπαρξη» με τους «δημοκράτες» ιμπεριαλιστές. Και με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα…

Σχετικά άρθρα