Διεθνιστών Κομμουνιστών Ελλάδας
43 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ
ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
Οι κοινωνικές αιτίες
που την γέννησαν
παραμένουν άσβεστες
Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο
Ταξικής Πάλης
ενάντια στην επίθεση
του κεφαλαίου
«Έχω έρθει πάμπολλες φορές στις Βρυξέλες και ποτέ δεν συνάντησα τόσο «μαύρη διάθεση»». Έτσι προλόγισε μια γαλλίδα δημοσιογράφος, την ερώτησή της προς τον Μάρτιν Σουλτς, πρόεδρο του «Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου», στα τέλη του Οκτώβρη 16, αποτυπώνοντας το κλίμα που επικρατεί στα κέντρα της «Ευρωπαϊκής Ένωσης». «Και είναι πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που ίσως οδηγεί τους πιο απαισιόδοξους στο συμπέρασμα ότι βαδίζουμε αργά αλλά σταθερά στη διάλυση της Ενωμένης Ευρώπης και -στην καλύτερη περίπτωση- στην οικοδόμηση μιας Ευρώπης όπου η Γερμανία θα είναι απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού» συμπληρώνει η συντάκτρια Α.Μ. της «Εφημερίδας των Συντακτών» που ήταν παρούσα στην συνέντευξη αυτή.
Δημοσιογραφικές υπερβολές μήπως; Σίγουρα όχι. Με μια βαθιά και εντεινόμενη κοινωνική αναταραχή και πολιτική καθεστωτική αστάθεια να κυριαρχεί…
Για ποιον κλαίνε οι εργατοπατέρες ;
…πολλοί υπηρέτες του ελληνικού καπιταλισμού, που ανησυχούν για την κερδοφορία των ελλήνων κεφαλαιοκρατών, ανησύχησαν σφόδρα και ύψωσαν στεντόρειες φωνές διαμαρτυρίας για τον «ανθελληνισμό» των «ελληνικών» τραπεζών, προσδίδοντας στις διαδικασίες αυτές που γεννάει η κρίση και η παρακμή του καπιταλισμού, «εθνικό» χαρακτήρα. Κατά κύριο λόγο είναι οι ίδιοι που με θέρμη, για τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου, υποστηρίζουν την πρόσδεση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας στον ιμπεριαλιστικό μηχανισμό της «Ευρωπαϊκής Ένωσης» και την παραχώρηση όλο και περισσότερων «εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων» στου διοικητικούς μηχανισμούς του διευθυντηρίου της.
Συμπληρώθηκαν 21 μήνες από τον Γενάρη του 2015 που ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέχτηκε πρώτο κόμμα και σχημάτισε κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ. Οι λίγοι αυτοί μήνες αποδείχτηκαν πολύ μεγάλο διάστημα για να αποδειχθεί και έμπρακτα αυτό που η παγκόσμια ιστορία, με τραγικό πάντα τρόπο για την εργατική τάξη και τους άλλους εκμεταλλευόμενους, έχει επανειλημμένα αποδείξει: ότι οι «μεταρρυθμιστικές» και «εκσυγχρονιστικές» διακηρύξεις και προσανατολισμοί των «αριστερών» ηγετών για την δήθεν «βελτίωση» και καλύτερη «διαχείριση» του σάπιου και παρακμασμένου καπιταλισμού, στην πράξη δεν καταλήγει σε τίποτα περισσότερο από την πλήρη υποταγή τους στα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών, στην εξυπηρέτηση και διάσωση του αντιδραστικού καπιταλιστικού εκμεταλλευτικού καθεστώτος, σε βάρος των εργατών και της κοινωνίας.
Η “ΤΡΙΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ” ΤΩΝ ΛΑΘΩΝ ΤΗΣ ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ του Λ.ΤΡΟΤΣΚΙ Είναι το καινούριο βιβλίο που κυκλοφόρησε, τον Σεπτέμβρη 2016, από τις εκδόσεις “ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΦΩΝΗ” Σ΄ αυτό
Νέα μπροσούρα για το ΕΝΙΑΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ Κυκλοφόρησε από τον Σύνδεσμο Διεθνιστών Κομμουνιστών Ελλάδας (Σ.Δ.Κ.Ε.) μια νέα μπροσούρα με τον τίτλο H ΛΕΝΙΝΙΚΗ ΤΑΧΤΙΚΗ ΤΟΥ
«ΦΡΕΣΚΑΡΙΣΜΑ» ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΩΝ ΑΥΤΑΠΑΤΩΝ
Η καλλιέργεια των νέων success story από τον πρωθυπουργό της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ εντάσσεται σε μια γενικότερη προσπάθεια που επιχειρείται για το «φρεσκάρισμα» των φθαρμένων αυταπατών, περί δημοκρατικοποίησης του καπιταλιστικού καθεστώτος, μέσα στις εκμεταλλευόμενες και διψασμένες για δημοκρατίας εκμεταλλευόμενες μάζες. Έτσι το «όραμα της ευημερίας το 2021» συνοδεύεται και με την προώθηση του κυβερνητικού νομοσχεδίου για την ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ ως εκλογικού συστήματος.
ΤΟ «ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΟΡΑΜΑ» ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ
ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
«Η Ελλάδα του 2021 θα είναι συνώνυμο δημιουργίας, αλληλεγγύης και ευημερίας»!! Αυτό υποστήριξε, με θράσος, στην ομιλία που έκανε στο Μουσείο της Ακρόπολης, στα μέσα του Ιουνίου (16/6/2016), ο Α. Τσίπρας. Ο πρωθυπουργός της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που έχει αναλάβει την διαχείριση του σάπιου ελληνικού καπιταλισμού και φορτώνει καθημερινά, με όλο και περισσότερα δεινά την εργατική τάξη και τους άλλους εκμεταλλευόμενους, συνεχίζοντας «επάξια» το αντιλαϊκό έργο του Σαμαρά, του Βενιζέλου και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων της αστικής τάξης.
test
ΕΣΣΔ και Οικοδόμηση του σοσιαλισμού (3)
Απάντηση στους ανιστόρητους σταλινικούς ισχυρισμούς της ηγεσίας του ΚΚΕ
μέσα από κείμενα του Λένιν