Το σκηνικό της Παπανδρεϊκής απάτης


Το σκηνικό της Παπανδρεϊκής απάτης και η διογκούμενη οργή των μαζών

Δεν ήταν βέβαια ούτε πρωτότυπο, ούτε και ασυνήθιστο. Αντίθετα, σε όλες τις χώρες του κόσμου, όπως και στη δική μας, οι ηγέτες όλων των αντιπολιτευόμενων κοινοβουλευτικών κομμάτων (και ιδιαίτερα των λεγόμενων «δημοκρατικών», κλπ) χρησιμοποιούν κάθε λογής τεχνάσματα για την εξαπάτηση εκείνων των εύπιστων λαϊκών μαζών, που έχουν ίσως ασθενική μνήμη ή μάλλον ξεγελιούνται για λίγο, από ανάγκη, μια και δεν βλέπουν κανένα φως γύρω τους!

Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί, ότι το θράσος και ο κυνισμός της Παπανδρεϊκής δημαγωγίας και απάτης, ξεπερνούσε πάντα κάθε όριο!

Απόδειξη χειροπιαστή η φωτογραφία που βλέπουμε εδώ. Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο νεότερος, πιστός στην παράδοση του «λαοκράτη» παππού του και του δημεγέρτη πατέρα του, γνήσιο τέκνο του Παπανδρεϊκού κεφαλαιοκρατικού «σοσιαλισμού», άξιος ηγέτης της ιμπεριαλιστικής «Σοσιαλιστικής Διεθνούς» (της Διεθνούς του Μπεν Αλή, του Μουμπάρακ, του Καντάφι, του Στρος Καν και άλλων τέτοιων διαπρεπών «λαϊκών αγωνιστών») σε μια από τις στημένες προεκλογικές εμφανίσεις του(!) λίγο πριν απ’ τον Οκτώβρη του 2009.

Με ψεύτικο χαμόγελο, με υψωμένη την προλεταριακή γροθιά του, μαζί με τους συντρόφους του, εργατοκάπηλους της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, και μερικούς ακόμα γνωστούς πρωταγωνιστές του ψευτοσοσιαλιστικού ηγετικού θιάσου του ΠΑΣΟΚ, ποζάρισε ξεδιάντροπα (σύμφωνα με τις ψηφοθηρικές ανάγκες του) σε μια από τις ελεγχόμενες εργατικές διαμαρτυρίες, κατά της ληστρικής αντεργατικής πολιτικής που εφάρμοζε (μετά την «εκσυγχρονιστική» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ) η Καραμανλική κυβέρνηση της Ν.Δ., συνεχίζοντας να ρίχνει κι αυτή τα βάρη της κεφαλαιοκρατικής οικονομικής κρίσης στη ράχη της εργατικής τάξης και του εκμεταλλευόμενου λαού. Ακολουθώντας τα χνάρια της Σιμίτικης αντεργατικής επίθεσης.

Και βέβαια, το σκηνικό της ψευτοσοσιαλιστικής προεκλογικής απάτης, εκτός από τις στημένες πόζες, τις υψωμένες εργατικές γροθιές και τις «οργισμένες» αποδοκιμασίες της δεξιάς πολιτικής της Καραμανλικής κυβέρνησης, με την οποία, όπως έλεγε αναδιένειμε «ξανά τον πλούτο υπέρ των ισχυρότερων».
Εκτός απ’ όλα αυτά τα θρασύτατα ψηφοθηρικά τεχνάσματα, τους γελοίους θεατρινισμούς, τις αντιδεξιές και αντιμονοπωλιακές κορόνες και τα «δεν χρωστάω σε κανέναν» και «λεφτά υπάρχουν», η Παπανδρεϊκή προεκλογική απάτη, περιλάμβανε επίσης και άφθονες ψευτοσοσιαλιστικές υποσχέσεις, για «δίκαιη κατανομή του εθνικού εισοδήματος», για την «κατάργηση του εργασιακού μεσαίωνα» και άλλα τέτοια πολλά ψηφοθηρικά παραμύθια!

Από τον Οκτώβρη του 2008 κιόλας, παρουσιάζοντας το οικονομικό του πρόγραμμα, ο συνεχιστής αυτός της παπατζίδικης εξαπάτησης, διαβεβαίωνε:
«…Έχουμε καταθέσει τις δικές μας θέσεις και λέμε ότι θα στηριχτεί η ελληνική οικονομία με μείωση του φορολογικού βάρους για τα μεσαία και τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, με ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών, με αποκατάσταση και διεύρυνση του κοινωνικού κράτους, με τη στήριξη της δημόσιας υγείας, της δημόσιας παιδείας, με αύξηση, όχι μείωση, των δημόσιων επενδύσεων, με ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης, για να βγει ο πολίτης στην παραγωγή, με σχέδιο και πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη».

Υπόσχονταν δηλαδή (όπως και ο παππούς του και ο πατέρας του) ακριβώς τ’ αντίθετα απ’ αυτά που σχεδίαζε κι άρχισε να κάνει, από την ώρα που ανακηρύχτηκε πρωθυπουργός, κάτω από τις ένθερμες επευφημίες των ντόπιων και των ξένων μεγάλων αφεντικών του κεφαλαίου.

Ωστόσο, ενώ η οργή των εξαπατημένων εργατικών και λαϊκών μαζών διογκώνεται συνεχώς, ενώ η κοινωνία βουλιάζει στην κρίση, ενώ οι τοκογλύφοι και όλοι οι άρπαγες αποθρασύνονται ολοένα, ο θίασος των «αντιεξουσιαστών της εξουσίας» εξακολουθεί ακόμα να παίζει το ίδιο έργο της Παπανδρεϊκής απάτης, παρά την έκδηλη κόπωσή του. Σίγουρος, ως φαίνεται, για τις υποκριτικές του ικανότητες ο θιασάρχης πρόεδρος της «Σοσιαλιστικής Διεθνούς» πιστεύει, μάλλον, ότι δεν θα έχει την τύχη των αράβων συντρόφων του!

Πολλαπλασιάζονται όμως και δυναμώνουν οι ανήσυχες φωνές, απ’ όλο το φάσμα του αστικού πολιτικού κόσμου και τα «αριστερά» στηρίγματά του, οι οποίες προειδοποιούν, σωστά, για την εξάντληση της υπομονής των εξαπατημένων και αγανακτισμένων εργατο-λαϊκών μαζών της χώρας. Και για τον κίνδυνο, όπως τονίζουν (όμως χαμηλόφωνα), να γίνει η Ελλάδα η Τυνησία της Ευρώπης!

Πέφτουν μόνο έξω στις εκτιμήσεις τους. Στην Ελλάδα η εξέγερση, σαν θα ξεσπάσει, δεν θα περιοριστεί (όπως ελπίζουν) στην απομάκρυνση μονάχα της κυβέρνησης του ψευτοσοσιαλιστή δημαγωγού Παπανδρέου…

Σχετικά άρθρα