Καπιταλιστικός τρόμος και κοινωνική αναταραχή

Καπιταλιστικός τρόμος και κοινωνική αναταραχή

Σε πλήρη αναβρασμό βρίσκεται ολόκληρος ο κόσμος. Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση μαζί με την φτώχεια την πείνα και την εξαθλίωση γεννάει μεγάλες πολιτικές αναστατώσεις, βαθιές κοινωνικές αναταραχές και διαρκείς πολεμικές συγκρούσεις. Κάτω από το μαστίγιο της καπιταλιστικής αποσύνθεσης και κρίσης, σε αναπτυγμένες και καθυστερημένες χώρες ή περιοχές, οι εκμεταλλευόμενες μάζες εξεγείρονται ενάντια στα σκληρά και εξοντωτικά μέτρα που τους επιβάλλονται. Οι κεφαλαιοκράτες απαιτούν όλο και περισσότερα αντιλαϊκά μέτρα, όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευση για να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης τους πάνω στους εργαζόμενους. Οι κεφαλαιοκρατικές κυβερνήσεις εφαρμόζουν όλο και πιο σκληρές πολιτικές λιτότητας και αυταρχισμού. Οι πιο δυνατές χώρες αυξάνουν την καταλήστευση των πιο αδύναμων και συνολικά οι καπιταλιστικοί ανταγωνισμοί, για την εξασφάλιση μεγαλύτερων μεριδίων της παγκόσμιας αγοράς σε βάρος των άλλων, σπέρνουν πολέμους και συγκρούσεις.
Στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Νότια Ευρώπη, οι λαοί βρίσκονται στο δρόμο, διαδηλώνοντας κατά εκατοντάδες χιλιάδες ενάντια στην καταλήστευση της ζωής τους και στο γκρέμισμα όσων έχουν κατακτήσει με την σκληρή δουλειά τους και τους αγώνες τους…

Διαβάστε την Συνέχεια...

 


 

Καπιταλιστικός τρόμος και κοινωνική αναταραχή

Σε πλήρη αναβρασμό βρίσκεται ολόκληρος ο κόσμος. Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση μαζί με την φτώχεια την πείνα και την εξαθλίωση γεννάει μεγάλες πολιτικές αναστατώσεις, βαθιές κοινωνικές αναταραχές και διαρκείς πολεμικές συγκρούσεις. Κάτω από το μαστίγιο της καπιταλιστικής αποσύνθεσης και κρίσης, σε αναπτυγμένες και καθυστερημένες χώρες ή περιοχές, οι εκμεταλλευόμενες μάζες εξεγείρονται ενάντια στα σκληρά και εξοντωτικά μέτρα που τους επιβάλλονται. Οι κεφαλαιοκράτες απαιτούν όλο και περισσότερα αντιλαϊκά μέτρα, όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευση για να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης τους πάνω στους εργαζόμενους. Οι κεφαλαιοκρατικές κυβερνήσεις εφαρμόζουν όλο και πιο σκληρές πολιτικές λιτότητας και αυταρχισμού. Οι πιο δυνατές χώρες αυξάνουν την καταλήστευση των πιο αδύναμων και συνολικά οι καπιταλιστικοί ανταγωνισμοί, για την εξασφάλιση μεγαλύτερων μεριδίων της παγκόσμιας αγοράς σε βάρος των άλλων, σπέρνουν πολέμους και συγκρούσεις.
Στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Νότια Ευρώπη, οι λαοί βρίσκονται στο δρόμο, διαδηλώνοντας κατά εκατοντάδες χιλιάδες ενάντια στην καταλήστευση της ζωής τους και στο γκρέμισμα όσων έχουν κατακτήσει με την σκληρή δουλειά τους και τους αγώνες τους.
Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία συγκλονίζονται από ταξικές συγκρούσεις και μαζικές μαχητικές διαδηλώσεις ενάντια στη αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων και των ληστρικών ιμπεριαλιστικών μηχανισμών του διεθνούς κεφαλαίου, της «Ευρωπαϊκής Ένωσης» και του ΔΝΤ.
Με τρόμο τώρα, οι επιτελείς του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, διαπιστώνουν ότι τα «δημοκρατικά» τους καλύμματα δεν επαρκούν πια να αποκρύψουν την σαπίλα των καθεστώτων τους και, το σημαντικότερο, δεν μπορούν πια να τιθασεύσουν αποτελεσματικά τις αγανακτισμένες μάζες των εκμεταλλευομένων.
Τα «δημοκρατικά» τους κοινοβούλια και οι πολιτικοί τους -που πνίγονται μέσα στην ανυποληψία, την διαφθορά και την υποκρισία- με τα ασταμάτητα αντεργατικά και αντιλαϊκά «πακέτα» μέτρων υποσκάπτουν, μόνοι τους, κάθε δυνατότητά να κοροϊδεύουν και να εγκλωβίζουν σε αυταπάτες τους εργαζόμενους.
Μαζί φθείρονται, με ραγδαίους ρυθμούς, και τα «σοσιαλιστικά» κόμματα που, για μερικές δεκαετίες τώρα, εξαργυρώνοντας τα ψεύτικα προσωπεία τους, έχουν αναλάβει, από κυβερνητικές θέσεις, να σώσουν το εκμεταλλευτικό καθεστώς.
Τα σύννεφα μια γενικότερης κοινωνικής ανάφλεξης πυκνώνουν πολύ γρήγορα πάνω από τον ευρωπαϊκό καπιταλισμό απειλώντας όχι μόνο τα σαθρά ιμπεριαλιστικά του κατασκευάσματα αλλά και την ύπαρξη των ίδιων των εκμεταλλευτικών καθεστώτων του.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο, λοιπόν, που σε ολόκληρο τον κόσμο, όλα τα κεφαλαιοκρατικά καθεστώτα,  υποχρεώνονται να ρίχνουν τους ψευτοδημοκρατικούς τους μανδύες και να καταφεύγουν, όλο και περισσότερο σε όλο και σκληρότερα, αυταρχικά, αντιδημοκρατικά, κατασταλτικά, αντεργατικά αντιλαϊκά μέτρα, δείχνοντας το πραγματικό δικτατορικό περιεχόμενο της «δημοκρατίας» τους.
Την ώρα που στη Νότια Αφρική οι κατασταλτικές δυνάμεις του καθεστώτος πυροβολούν εν ψυχρώ 34 άοπλους απεργούς εργάτες, σκοτώνοντας 34 απ΄ αυτούς, γιατί … απεργούσαν, στην Ευρώπη, τα κεφαλαιοκρατικά καθεστώτα «προετοιμάζονται» εντατικά προς την ίδια κατεύθυνση για τις επερχόμενες κοινωνικές αναταραχές.
Την ώρα που το μεγάλο κεφάλαιο, σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, εξαπολύει και ενισχύει τα φασιστικά μαντρόσκυλα ενάντια στο εργατικό κίνημα, (επενδύοντας στην λαφυραγώγηση της μικροαστικής απελπισίας και στον κοινοβουλευτικό κρετινισμό των σημερινών ηγετών της Αριστεράς), τα κοινοβούλια και τα διάφορα κομμάτια του αστικού κρατικού μηχανισμού αποφασίζουν και υλοποιούν αυταρχικά μέτρα ανακοπής και συντριβής της λαϊκής αγανάκτησης και των επερχόμενων κοινωνικών εκρήξεων.
Μόνο ανίδεοι και εθελοτυφλούντες δεν θα καταλάβουν τον σκοπό της πρόσφατης απόφασης (16/8/2012) του Συνταγματικού Δικαστηρίου της «δημοκρατικής» και «ισχυρής» Γερμανίας που δίνει το πράσινο φως στην «εντεταλμένη επέμβαση των δυνάμεων του γερμανικού στρατού για την αντιμετώπιση κινδύνων που παρουσιάζονται και αναπτύσσονται στο εσωτερικό της χώρας. Κινδύνων άλλων, πέρα των φυσικών καταστροφών»!! («ΑΥΓΗ» 5/10/2012, σελ.35, άρθρο του Π. Παπαγεωργίου “Μάρτυρες μη κατηγορίας”).
Μόνο όσοι δεν θέλουν να καταλάβουν την σημασία του γεγονότος ότι στην Ισπανία, οι αστυνομικές δυνάμεις καταστολής, εκτός από τα πολλά δηλητηριώδη χημικά και τους ανελέητους ξυλοδαρμούς,, για την διάλυση των μαζικών συγκεντρώσεων χρησιμοποιούν όλο και συχνότερα πλαστικές σφαίρες!!
Και νομίζουμε ότι είναι φανερή η προειδοποιητική σημασία του γεγονότος στην Ελλάδα, που ο αστυνομικός διευθυντής της Αττικής, με την έγκριση της τρικομματικής κυβέρνησης, , για πρώτη φορά μετά την εποχή της στρατιωτικής διχτατορίας, αποφάσισε ότι «απαγορεύεται για λόγους δημόσιας ασφάλειας και μη διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής της πρωτεύουσας από τις 9 το πρωί έως 10 το βράδυ κάθε δημόσια συνάθροιση ή πορεία» εξαιρώντας απ΄ αυτή την απαγόρευση (επειδή φυσικά δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς)μόνο τις συγκεντρώσεις της Ομόνοιας και του Συντάγματος!! Ιδιαίτερα όταν η απόφαση αυτή συνδυαστεί με τα δημοσιεύματα της γνωστής καθεστωτικής εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ» (του συγκροτήματος Λαμπράκη) για «πραξικοπήματα που ετοιμάζονταν αλλά δεν έγιναν» και για έντονες δραστηριότητες κομματιών και μηχανισμών του στρατού προς αυτή την κατεύθυνση!!
Πολλά παρόμοια περιστατικά μπορούν να αναφερθούν, απ΄ όλες της ευρωπαϊκές χώρες. Περιστατικά που πιστοποιούν την μεθοδική προετοιμασία των καθεστωτικών επιτελείων για κάθε είδους «κατάλληλες» αυταρχικές ή «βοναπαρτίστικες» μεθόδους.
Όταν αυτά συμβαίνουν πια ανοιχτά, είναι φανερό ότι το εργατικό και το λαϊκό κίνημα δεν μπορεί να μένει ανοργάνωτο και ασυντόνιστο ούτε στιγμή ακόμα. Ιδιαίτερα οι κομμουνιστές και σοσιαλιστές εργάτες μαζί με κάθε αγωνιστή της εργατικής τάξης, πρέπει άμεσα να σπάσουν τα πλαστά διαχωριστικά τείχη που υψώνουν ανάμεσά του και να αναλάβουν δράση για την συγκρότηση του Ενιαίου Εργατικού Μετώπου ενάντια στα ληστρικά και εξαθλιωτικά μέτρα της κεφαλαιοκρατικής επίθεσης, για την οργάνωση και τον συντονισμό όλων των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων ενάντια στην αναπτυσσόμενη φασιστική πανούκλα, ενάντια σε κάθε αυταρχική πολιτική, για μια Κυβέρνηση Εργατών και φτωχών αγροτών που θα ανατρέψει την καπιταλιστική αποσύνθεση και θα οδηγήσει στην σοσιαλιστική αναδιοργάνωση της οικονομίας και ολόκληρης της κοινωνίας.

Σχετικά άρθρα