77 Χρόνια από την σφαγή στο Νεζερό

77 χρόνια από την σφαγή των 106 στο Νεζερό

Πριν από 77 χρόνια, στις 6 Ιουνίου 1943, 106 πολιτικοί αγωνιστές, κρατούμενοι στο στρατόπεδο της Λάρισας, σύρονται, κοντά στο Νεζερό,  μπροστά στο ιταλικό εκτελεστικό απόσπασμα και εκτελούνται ως αντίποινα για το σαμποτάζ στο Κούρνοβο. Οι περισσότεροι προέρχονταν από το στρατόπεδο Ακροναυπλίας και ήταν αγωνιστές του κομμουνιστικού κινήματος.

Ανάμεσά τους ήταν και ο Παντελής Πουλιόπουλος, ο Γιάννης Ξυπόλητος, ο Νώντας Γιαννακός, ο Γιάννης Μακρής. Όλοι αφοσιωμένοι διεθνιστές κομμουνιστές και κορυφαία στελέχη του επαναστατικού μαρξισμού…

Διαβάστε την Συνέχεια...

Διαβάστε το άρθρο του Π. Πουλιόπουλου “Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ”


77 χρόνια από την σφαγή των 106 στο Νεζερό

Πριν από 77 χρόνια, στις 6 Ιουνίου 1943, 106 πολιτικοί αγωνιστές, κρατούμενοι στο στρατόπεδο της Λάρισας, σύρονται, κοντά στο Νεζερό,  μπροστά στο ιταλικό εκτελεστικό απόσπασμα και εκτελούνται ως αντίποινα για το σαμποτάζ στο Κούρνοβο. Οι περισσότεροι προέρχονταν από το στρατόπεδο Ακροναυπλίας και ήταν αγωνιστές του κομμουνιστικού κινήματος.

Ανάμεσά τους ήταν και ο Παντελής Πουλιόπουλος, ο Γιάννης Ξυπόλητος, ο Νώντας Γιαννακός, ο Γιάννης Μακρής. Όλοι αφοσιωμένοι διεθνιστές κομμουνιστές και κορυφαία στελέχη του επαναστατικού μαρξισμού.

Ο Π. Πουλιόπουλος, ο πρώτος γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, φωτισμένος επαναστάτης ηγέτης του προλεταριακού κινήματος, απαράμιλλος  γνώστης των επαναστατικών ιδεών του μαρξισμού και ασυμβίβαστος υπερασπιστής τους, που κυνηγήθηκε ανελέητα από το καπιταλιστικό καθεστώς, δεν σώπασε ακόμα και μπροστά στο θάνατο. Απευθύνθηκε αλύγιστος στους άνδρες του εκτελεστικού αποσπάσματος και στην μητρική τους γλώσσα (μιλούσε άπταιστα 10 γλώσσες) τους μίλησε για τον πόλεμο, τον φασισμό, για το ταξικό καθήκον των προλεταρίων, την ανάγκη να μετατρέψουν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σε κοινωνική επανάσταση μέσα σε κάθε χώρα φασιστική ή «δημοκρατική», για τη συναδέλφωση όλων των λαών στις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης και του κόσμου. Με την δεινή ρητορική ικανότητα που τον διέκρινε, τα λόγια του προκάλεσαν αίσθηση στους άνδρες του αποσπάσματος και υποχρέωσε τον επικεφαλής φασίστα αξιωματικό φρενιασμένα να διατάξει την εκτέλεση για να κλείσει το φλογερό του στόμα.

Οι σφαίρες μπορεί να έκοψαν το νήμα της ζωής των 106 εκτελεσμένων και όλων των άλλων επαναστατών που σφαγιάστηκαν πριν ή μετά σε άλλους τόπους εκτελέσεων αλλά δεν άγγιξαν καν τις ιδέες και τον αγώνα τους για τον οποίον εκτελέστηκαν από το εκμεταλλευτικό καθεστώς και τους υπηρέτες του. Για την σοσιαλιστική επανάσταση. Αντίθετα τις δυνάμωσαν και ως επαναστατικές παρακαταθήκες θα μείνουν για πάντα να ενισχύουν την προλεταριακή πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού και της εκμετάλλευσης, για την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας.

Τα λόγια του Πουλιόπουλου, που σίγουρα έκφραζαν τις σκέψεις και των 106 αγωνιστών μπροστά στα όπλα, μπορεί να απευθύνονταν εκείνη την στιγμή στους στρατιώτες εκτελεστές αλλά δεν έμειναν μόνο εκεί. Έγιναν ένα διαχρονικό σάλπισμα αγώνα και εμψύχωσης προς όλες τις επόμενες γενιές του προλεταριάτου και των κομμουνιστών.

Ιδιαίτερα στην σημερινή εποχή, όπου στην επίσημη σκηνή κυριαρχούν πνευματικοί νάνοι που με τα κρωξίματά τους επιχειρούν, «φιλικά» ή εχθρικά να διαστρεβλώσουν, να συκοφαντήσουν, να αλλοιώσουν, να συσκοτίσουν την δύναμη των ιδεών του επαναστατικού μαρξισμού και να θολώσουν την αναγκαιότητα της σοσιαλιστικής επανάστασης, το γιγαντιαίο σάλπισμα του Π. Πουλιόπουλου παραμένει πανίσχυρος φάρος προσανατολισμού για το προλεταριάτο  στον αγώνα για την σοσιαλιστική απελευθέρωση από την καπιταλιστική σκλαβιά. Το μεγάλο θεωρητικό έργο που άφησε στα βιβλία και τα άρθρα του είναι μια τεράστια παρακαταθήκη που συνεχίζει να αποτελεί αποφασιστικό και απαραίτητο όπλο στην πάλη κάθε επαναστάτη κομμουνιστή.

Τιμώντας την μνήμη της σφαγής στο Νεζερό και συνεχίζοντας αταλάντευτα την προσπάθεια για την όλο και πλατύτερη διάδοση των ιδεών του επαναστατικού μαρξισμού μέσα από τα ζωντανά έργα του Π. Πουλιόπουλου, ώστε να φτάσουν σε όλο και περισσότερους αγωνιστές εργάτες και νεολαίους, σε όλο και περισσότερους κομμουνιστές, όχι μόνο ως ιστορική γνώση αλλά και ως οδηγός της σημερινής προλεταριακής πάλης, δίνουμε ένα σημαντικό κείμενό του για την «ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ» στο φως του επιστημονικού σοσιαλισμού.

Ένα έργο που, παρά τα 89 χρόνια που μεσολάβησαν από την πρώτη δημοσίευσή του, διατηρεί άθιχτη την επικαιρότητά του μέσα στον σημερινό Αρμαγεδώνα των επιδημιών, της μόλυνσης, της καταστροφής, της ανεργίας της φτώχειας, της εξαθλίωσης  που, η κρίση και η αποσύνθεση του σάπιου καπιταλισμού, έχει ρίξει την παγκόσμια κοινωνία.

Σχετικά άρθρα