ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ ΚΑΙ «Ο ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ» ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΥ

του Δ.Γιώτη

Μερικές πολύ σημαντικές αλήθειες είπε, σε προεκλογική συγκέντρωση, στην Λάρισα,  ο Δημ. Γόντικας (μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ) αναφερόμενος στην κρίση του καπιταλισμού, στην ανάγκη απαλλαγής «από την θηλιά και τις δεσμεύσεις που επιβάλλει η ΕΕ», για τις « βαθιές αλλαγές που χρειάζονται» και για άλλα, το ίδιο σπουδαία, κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, που προβληματίζουν έντονα στις μέρες μας τους εργάτες και τον εκμεταλλευόμενο λαό στο σύνολό του… 

Αλλά, ο Δ Γόντικας και ολόκληρη η σταλινική ηγεσία του ΚΚΕ, συνεπείς με τα αντιμαρξιστικά σταλινικά δόγματα χρησιμοποιούν επιλεκτικά μερικές από τις ιδέες και τις αλήθειες του μαρξισμού, ενώ αρνούνται την ουσία της επαναστατικής πολιτικής του: την πάλη για τον διεθνικό σοσιαλισμό και την εργατική εξουσία…

Διαβάστε την Συνέχεια


 

ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ ΚΑΙ
«Ο ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ» ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΥ

 

του Δ. Γιώτη

Μερικές πολύ σημαντικές αλήθειες είπε, σε προεκλογική συγκέντρωση, στην Λάρισα,  ο Δημ. Γόντικας (μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ) αναφερόμενος στην κρίση του καπιταλισμού, στην ανάγκη απαλλαγής «από την θηλιά και τις δεσμεύσεις που επιβάλλει η ΕΕ», για τις « βαθιές αλλαγές που χρειάζονται» και για άλλα, το ίδιο σπουδαία, κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, που προβληματίζουν έντονα στις μέρες μας τους εργάτες και τον εκμεταλλευόμενο λαό στο σύνολό του. Όπως πολύ καθαρά το έδειξαν τα εκλογικά αποτελέσματα της 6ης του Μάη.
Στον «Ριζοσπάστη» της 31 Μάη, που παραθέτει αποσπάσματα της ομιλίας του, ο Δημ. Γόντικας ανάμεσα στα άλλα που είπε, είπε επίσης και τα εξής:
«Είμαστε μπροστά σε τεράστια προβλήματα και αντιθέσεις που έχουν συσσωρευτεί, όχι εξαιτίας κακών χειρισμών, αλλά από τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. Αυτό το σύστημα έχει σαπίσει, έχει φτάσει στο τέρμα του…»
Συμφωνούμε απόλυτα μαζί τους. Σήμερα μόνο όσοι δεν θέλουν να δουν την πραγματικότητα, δεν βλέπουν ότι ο αποσυντιθέμενος παγκόσμιος καπιταλισμός, έχει φάει τα ψωμιά του, έχε φτάσει στο τέρμα του. Κι όχι μόνο είναι ανίκανος να λύσει οποιοδήποτε σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα αλλά συσσωρεύει διαρκώς και οξύνει τα άλυτα προβλήματα της κοινωνίας και πολλαπλασιάζει μαζί τις αντιθέσεις μέσα σ΄ αυτήν.
Αυτή η μαρξιστική αλήθεια (η αλήθεια του επιστημονικού σοσιαλισμού που δεν είναι βέβαια καθόλου καινούρια) είναι η πιο σημαντική, η πιο σπουδαία, απ΄ όλες τις άλλες αλήθειες του μαρξισμού που εκφώνησε ο Δημ. Γόντικας στη συγκέντρωση της Λάρισας. Και χωρίς αμφιβολία, τη αλήθεια αυτή δεν δυσκολεύονται σήμερα πια, να την δεχτούν οι εργάτες και οι άλλοι εκμεταλλευόμενοι, που ζουν και βλέπουν κάθε στιγμή τις συνέπειες της καπιταλιστικής σήψης και της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας.
Κοντά σ΄ αυτήν την αφετηριακή και θεμελιώδη αλήθεια του μαρξισμού, ο Δ. Γόντικας, στην προεκλογική ομιλία του, αναφερόμενος στα προβλήματα της αγροτικής παραγωγής, είπε και τα εξής:
«Δεν υπάρχουν πλέον πολλές επιλογές. Ή θα δεχτούν πλήγμα αποφασιστικό οι παράγοντες που στέκονται φρένο στην ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής προς όφελος του λαού, ή η κατάσταση θα πηγαίνει δραματικά προς το χειρότερο. Αυτό το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί από τα πάνω. Από κυβερνήσεις που αποδέχονται τις δεσμεύσεις της ΕΕ, τις ΚΑΠ, των μνημονίων…»
Πολύ σωστά. Ούτε αυτό το οξύ πρόβλημα ούτε και κανένα άλλο σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα, δεν μπορεί να λύσει οποιαδήποτε αστική κυβέρνηση μέσα στα πλαίσια και τα δεσμά της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας, της επονομαζόμενης «Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Κι όπως πολύ καθαρά το δείχνουν οι εξελίξεις και τα γεγονότα, σε κάθε χώρα, σε ολόκληρο τον πλανήτη, καμιά καπιταλιστική κυβέρνηση, δεξιά, κεντρώα, ή «αριστερή, δεν μπορεί να βγάλει την κοινωνία από τον καπιταλιστικό βάλτο της κρίσης, της αποσύνθεσης και της ιμπεριαλιστικής ληστείας.
Κατά συνέπεια, είναι βέβαιο ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ (που υπόσχεται να «εκδημοκρατίσει» τον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη) ακολουθεί έναν πολύ λαθεμένο δρόμο. Κι αν δεν αναπτυχθεί, από τους κομμουνιστές, αγώνας για να αποκαλυφθούν και να εγκαταλειφθούν το γρηγορότερο οι επικίνδυνες αυτές ρεφορμιστικές αυταπάτες της, η ηγεσία αυτή, του ΣΥΡΙΖΑ, προορίζεται σίγουρα να παίξει έναν πολύ άσχημο, αντιδραστικό ρόλο, σε βάρος της εργατικής τάξης και του λαού, με ολέθριες συνέπειες και για το κομμουνιστικό κίνημα.
Και μ΄ αυτήν την έννοια, μπορεί τελικά να γίνει πραγματικότητα η πρόβλεψη που έκανε ο Δ. Γόντικας και όλη η σταλινική ηγεσία του ΚΚΕ. Σύμφωνα με την οποία:
«Και η κυβέρνηση που διεκδικεί ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι μια κυβέρνηση που θα βάλει πλάτη να ξελασπώσει την αστική τάξη και τα μεγάλα συμφέροντα από τη βαθιά κρίση και τα αδιέξοδα στα οποία βρίσκονται.»
Ναι, αυτό μπορεί στα αλήθεια να γίνει. Ο μαρξισμός δεν αμφιβάλει, ασφαλώς, καθόλου γι΄ αυτό. Όμως, αν θα μπορέσει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει αυτά που προβλέπει ο Δ. Γόντικας και όλοι οι άλλοι ηγέτες του ΚΚΕ. Αν θα καταφέρουν, οι αριστεροδημοκράτες «ριζοσπάστες» ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τους αγύρτες ηγέτες της σοσιαλδημοκρατίας, να κοροϊδέψουν ξανά τους εργάτες και το λαό. Αν κάτι τέτοιο γίνει πράγματι ακόμα μια φορά, ύστερα από την πικρή εμπειρία της απάτης του ΠΑΣΟΚ, σ΄ αυτή την περίπτωση σίγουρα την πιο μεγάλη ευθύνη θα την έχει η ηγεσία του ΚΚΕ και ολόκληρο το κομμουνιστικό κίνημα, όπως το βεβαιώνει αλάθευτα ο μαρξισμός και η παγκόσμια ιστορία της πάλης των τάξεων.
Γιατί είναι ευθύνη πρώτα απ΄ όλους της ηγεσίας του ΚΚΕ και όλων των κομμουνιστών να παλέψουν για να αποτραπεί μια νέα εξαπάτηση και ήττα των εργατικών και λαϊκών μαζών. Άρα, η ηγεσία του ΚΚΕ ιδιαίτερα, πρέπει να πάψει να κάνει τον οιωνοσκόπο, τον μάντη επερχόμενων κακών και συμφορών!
Είναι ευθύνη κύρια της ηγεσίας του ΚΚΕ να βγάλει τα σωστά συμπεράσματα από τις μαρξιστικές αλήθειες που επικαλείται σχετικά με την κρίση και το σάπισμα του καπιταλισμού και για τον αντιδραστικό ρόλο όλων των ρεφορμιστών ηγετών.
Να βγάλει δηλαδή τα συμπεράσματα που είχαν βγάλει οι μαρξιστές επαναστάτες πολύ πριν από την Ρώσικη σοσιαλιστική επανάσταση. Και να πει ανοιχτά και ξεκάθαρα ότι η μοναδική διέξοδος από το αδιέξοδο και τη σήψη του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού είναι ο επαναστατικός αγώνας για τον σοσιαλισμό, για την εργατική συμβουλιακή δημοκρατία, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.
Με βάση αυτήν ακριβώς την  θεμελιώδη αλήθεια του μαρξισμού, σύμφωνα με την οποία «το σαπισμένο καπιταλιστικό σύστημα έχει φτάσει στο τέρμα του» και επομένως επιβιώνει τρώγοντας τις σάρκες του και την κοινωνία, η ηγεσία του ΚΚΕ όφειλε να έχει επεξεργαστεί ένα μαρξιστικό επαναστατικό μεταβατικό πρόγραμμα σοσιαλιστική αναδιοργάνωσης ολόκληρης της παραγωγής και της κοινωνίας. Και πάνω σ΄ αυτό το πρόγραμμα να καλεί επίμονα την εργατική τάξη, τους φτωχούς αγρότες και όλους τους εκμεταλλευόμενους, να απορρίψουν τις χρεοκοπημένες (άπειρες φορές) ρεφορμιστικές αυταπάτες και να παλέψουν για την αναγκαία επαναστατική κυβέρνησή τους, την σοσιαλιστική κυβέρνηση των εργατικών και αγροτικών συμβουλίων. Με άλλα λόγια, αν η ηγεσία του ΚΚΕ ήταν συνεπής με τον μαρξισμό, αν δεν ήταν σταλινική ηγεσία, στο κέντρο της τωρινής προεκλογικής καμπάνιας της θα είχε βάλει τον σοσιαλιστικό διαφωτισμό και προσανατολισμό των προλεταριακών μαζών που ψήφισαν και σκέφτονται να ξαναψηφίσουν την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για μια κυβέρνηση της Αριστεράς.
Το ίδιο που έκαναν οι ηγέτες του μπολσεβικισμού με τις εργατικές μάζες που ακολουθούσαν τα «διαχειριστικά» κόμματα των σοσιαλεπαναστατών και των μενσεβίκων και την «αριστερή» κυβέρνησή τους, αυτό το ίδιο έπρεπε, πολύ περισσότερο να κάνουν σήμερα, οι ηγέτες του ΚΚΕ και κάθε κόμματος ή σχηματισμού που έχει αναφορά στον κομμουνισμό, στις ιδέες και τις αλήθειες του επαναστατικού μαρξισμού.
Με το Μεταβατικό Πρόγραμμα της επαναστατικής σοσιαλιστικής αναδιοργάνωσης και με την πολιτική πρόταση της Κυβέρνησης Εργατών και Φτωχών Αγροτών, βασισμένη στο Ενιαίο Εργατικό Ταξικό Μέτωπο, θα παρουσιάζονταν στις εκλογές και θα πρόσφερε στις εργατο – λαϊκές μάζες την αναγκαία αξιόπιστη σοσιαλιστική προοπτική. Αφαιρώντας έτσι από τους τσαρλατάνους της «ανανεωτικής» αστικής αριστεράς και από τους δήθεν σοσιαλιστές, την δυνατότητα να καλλιεργούν τις όποιες «αριστερές» αυταπάτες και να σπέρνουν επικίνδυνη σύγχυση.
Αυτά θα έκανε μια πραγματική κομμουνιστική ηγεσία, που θα είχε για σταθερή πυξίδα της τις ιδέες και τις μέθοδες του επαναστατικού μαρξισμού, του λενινικού μπολσεβικισμού. Και δεν θα άφηνε έδαφος για την δημιουργία και την μαζικοποίηση λαοπλάνων σχηματισμών όπως το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΔΗΜΑΡ.
Η παγκόσμια ιστορία και ο μαρξισμός έχουν διδάξει ότι όταν λείπει η επαναστατική, δηλαδή η αληθινή κομμουνιστική ηγεσία του προλεταριάτου, φυτρώνουν και αναπτύσσονται κάθε λογής «αριστερά», «σοσιαλιστικά» ή και ακροαριστερίστικα «κομμουνιστικά» υποστυλώματα του παρακμασμένου καπιταλιστικού συστήματος, που ζει στην ιμπεριαλιστική εποχή της θανάσιμης αγωνίας του, την εποχή των πολέμων, των προλεταριακών επαναστάσεων και των αντεπαναστάσεων (Ν. Λένιν).
Αλλά, ο Δ. Γόντικας και ολόκληρη η σταλινική ηγεσία του ΚΚΕ, συνεπείς με τα αντιμαρξιστικά σταλινικά δόγματα χρησιμοποιούν επιλεκτικά μερικές από τις ιδέες και τις αλήθειες του μαρξισμού, ενώ αρνούνται την ουσία της επαναστατικής πολιτικής του: την πάλη για τον διεθνικό σοσιαλισμό και την εργατική εξουσία. Αντίθετα η γραφειοκρατική ηγεσία προτείνει έναν «άλλο δρόμο ανάπτυξης», δηλαδή τον δρόμο του λαϊκίστικου μικροαστικού εθνικορεφορμισμού.
Γι΄ αυτό, ο Δ. Γόντικας, παλιός μαθητής της δογματικής γραφειοκρατικής σχολής του σταλινικού καιροσκοπισμού άφησε στην ομιλία του μετέωρη την επιστημονική αλήθεια και απόδειξη του μαρξισμού σχετικά με την παρακμή και σήψη του κεφαλαιοκρατικού συστήματος.
Δεν είπε ούτε μια λέξη για την ανάγκη της πάλης για τον σοσιαλισμό στην Ελλάδα και στην Ευρώπη του σήμερα. Δεν ανάφερε τίποτε για τον λόγο που το ΚΚΕ δεν έχει παρουσιάσει πρόταση για κυβέρνηση εργατών και φτωχών αγροτών, με σοσιαλιστικό επαναστατικό πρόγραμμα, όπως το έκαναν οι μπολσεβίκοι κάτω από την ηγεσία του Λένιν.
Μίλησε για τους αιματηρούς αγώνες των κολίγων που απέσπασαν την γη από τους τσιφλικάδες. Έκανε γενικά λόγο για «λαϊκό ξεσηκωμό» από τον οποίο θα αναδειχτεί, κάποτε στο μέλλον, «κυβέρνηση που θα εκφράζει τον λαό…». Αναφέρθηκε επίσης σε «βαθιές αλλαγές που χρειάζονται» και στον «άλλο δρόμο ανάπτυξης», σημειώνοντας όμως ότι «σήμερα οι πλατιές μάζες των εργαζόμενων στις πόλεις και στα χωριά δεν έχουν πάρει τις αποφάσεις τους για έναν αγώνα ρήξης και ανατροπής…». Αλλά χωρίς να πει οτιδήποτε για τις βαριές ευθύνες που έχει σχετικά και μ΄ αυτό η καιροσκοπική νεορεφορμιστική ηγεσία του ΚΚΕ.
Με άλλα λόγια, ενώ μιλούσε σε προεκλογική συγκέντρωση για τις εκλογές της 17 Ιούνη και την ώρα που ο οργισμένος λαός προσβλέπει (από ανάγκη) στην κυβέρνηση της αριστεράς που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ, ο σταλινικός αυτός ηγέτης του ΚΚΕ περιέγραφε τι πρέπει να γίνει στο απροσδιόριστο μέλλον… Για να μπούμε επιτέλους στον «άλλο δρόμο ανάπτυξης» με «ισχυρό ΚΚΕ».
Κι όμως, αυτή την σοφιστεία οι δογματικοί του σταλινισμού την λένε κομμουνιστική επαναστατική πολιτική!!!
Και παραξενεύονται που παρά την κατάρρευση του αστικού πολιτικού συστήματος στις 6 του Μάη, το ΚΚΕ, έμεινε στάσιμο και τώρα κινδυνεύει να πάθει καθίζηση!
Ας βγάλουν τα μαθήματά τους οι πρωτοπόροι αγωνιστές του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, καθώς τα γεγονότα τρέχουν.

Δ. Γιώτης

Σχετικά άρθρα