Λένιν – Τρότσκι και Διαρκής Επανάσταση Τότε και Τώρα

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Λένιν – Τρότσκι

και Διαρκής Επανάσταση

Τότε και Τώρα

(Απ’ αφορμή το νεοεκδοθέν

τελευταίο βιβλίο του Κώστα Μπατίκα)

Στο τελευταίο και πολύ αργοπορημένο (ιστορικά) πόνημα του Κώστα Μπατίκα, που κυκλοφόρησαν πρόσφατα οι εκδόσεις «Εργατική Πολιτική», με τίτλο: «Η Μαρξιστική θεωρία της Επαναστατικής Μετάβασης στο Σοσιαλισμό – Κομμουνισμό», έχει αφιερωθεί ένα μεγάλο μέρος των σελίδων του, στο κομβικό θέμα της άγρια κακοποιημένης μαρξικής θεωρίας της Διαρκούς Επανάστασης. Επιχειρώντας δε, με ιδιαίτερα επίμονο τρόπο (ύστερα από ένα σχεδόν ολόκληρο και κοσμογονικό αιώνα) να ανακαλύψει και να αναδείξει τις προ πολλού ξεπερασμένες «αντιθέσεις Λένιν – Τρότσκι» σε σχέση μάλιστα με την αναθεωρητική σταλινική μυθολογία. Προφανώς επειδή ο συγγραφέας έκρινε ότι επιβάλλονταν να αποκατασταθεί κάποια πολύ σπουδαία ιστορική αλήθεια σ΄ ένα τόσο κρίσιμο ιδεολογικό ζήτημα με καθοριστική σημασία για το σήμερα…

Διαβάστε την Συνέχεια…

 


 

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Λένιν – Τρότσκι και Διαρκής Επανάσταση

Τότε και Τώρα

(Απ’ αφορμή το νεοεκδοθέν

τελευταίο βιβλίο του Κώστα Μπατίκα)

Στο τελευταίο και πολύ αργοπορημένο (ιστορικά) πόνημα του Κώστα Μπατίκα, που κυκλοφόρησαν πρόσφατα οι εκδόσεις «Εργατική Πολιτική», με τίτλο: «Η Μαρξιστική θεωρία της Επαναστατικής Μετάβασης στο Σοσιαλισμό – Κομμουνισμό», έχει αφιερωθεί ένα μεγάλο μέρος των σελίδων του, στο κομβικό θέμα της άγρια κακοποιημένης μαρξικής θεωρίας της Διαρκούς Επανάστασης. Επιχειρώντας δε, με ιδιαίτερα επίμονο τρόπο (ύστερα από ένα σχεδόν ολόκληρο και κοσμογονικό αιώνα) να ανακαλύψει και να αναδείξει τις προ πολλού ξεπερασμένες «αντιθέσεις Λένιν – Τρότσκι» σε σχέση μάλιστα με την αναθεωρητική σταλινική μυθολογία. Προφανώς επειδή ο συγγραφέας έκρινε ότι επιβάλλονταν να αποκατασταθεί κάποια πολύ σπουδαία ιστορική αλήθεια σ΄ ένα τόσο κρίσιμο ιδεολογικό ζήτημα με καθοριστική σημασία για το σήμερα.
Ωστόσο, πρέπει να πούμε και να τονίσουμε με έμφαση ότι όχι μόνο η ρώσικη επανάσταση στο σύνολό της, μα και το σύνολο των παγκόσμιων επαναστατικών γεγονότων, έχουν τελεσίδικα αποφανθεί σχετικά με τις διχογνωμίες ανάμεσα στους κορυφαίους ηγέτες του ρώσικου επαναστατικού μαρξισμού και στη συνέχεια συναρχηγούς της προλεταριακής σοσιαλιστικής επανάστασης του Οκτώβρη του 1917!
Ο ίδιος ο Τρότσκι, συνεπής μαθητής του Μαρξ και του Έγκελς, όπως πάντα, δεν παρέλειπε ούτε για λίγο (πριν και μετά τον θάνατο του Λένιν) να ελέγχει και να επαληθεύει, στο φως των εξελίξεων, την ορθότητα των θέσεών του, να επισημαίνει τα αναπόφευκτα λάθη του (μια και δεν ήταν αλάθητος όπως ο Στάλιν) και να βγάζει τα μαθήματά του. Έντιμος επαναστάτης καθώς ήταν, απαράλλαχτα όπως και ο Λένιν, το θεωρούσε ύψιστο χρέος του να κάνει ξεκάθαρες τις όποιες διαφωνίες του και να διορθώνει έγκαιρα τις τυχόν παρερμηνείες άλλων απόψεων. Γεγονός που δεν αφήνει ασφαλώς κανένα περιθώριο να υποθέσουμε ότι είχε παρερμηνεύσει ή, ακόμα χειρότερα, δεν είχε κατανοήσει την ουσία των θέσεων του Μαρξ και του Λένιν σε ότι αφορά την θεωρία της διαρκούς επανάστασης!!!
Στην ίδια τη χώρα μας, άλλωστε, η πάλη της μαρξιστικής επαναστατικής αριστεράς (Αριστερή Αντιπολίτευση του ΚΚΕ, ΟΚΔΕ, ΕΟΚΔΕ) ενάντια στην σταλινική σοσιαλπατριωτική αναθεώρηση, έχει δώσει καταλυτικές απαντήσεις σε όλα τα ζητήματα αρχών της επαναστατικής πολιτικής από το τέλος της δεκαετίας του 1920. Και έχει αφήσει πολύτιμα ντοκουμέντα, ανεκτίμητης αξίας και στο θεμελιώδες αυτό ζήτημα της διαρκούς επανάστασης, άρα και σχετικά με τις αντιθέσεις Λένιν – Τρότσκι.
Από το 1934, ήδη, ο Παντελής Πουλιόπουλος, με το βιβλίο: «Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;» απέδειξε, με ακαταμάχητο μαρξιστικό τρόπο, ότι ο Τρότσκι είχε διερμηνεύσει συνεπέστατα τη θεωρία του Μαρξ για την Διαρκή Επανάσταση. Αλλά και την εφάρμοσε πιστά, μαζί με τον Λένιν, από τον Απρίλη του 1917 και έπειτα. Το σχετικό κείμενο υπάρχει και το παραθέτουμε εδώ ολόκληρο. Προσφέροντας σε κάθε επαναστάτη την δυνατότητα μιας ανοιχτής, ετεροχρονισμένης έστω, συζήτησης, πάνω σ΄ αυτό και πάνω σε ολόκληρο το έργο το Λέων Τρότσκι και του Π, Πουλιόπουλου.
Με δεδομένο βέβαια ότι το θέμα της διαρκούς επανάστασης και του σοσιαλισμού είναι σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά επίκαιρο, όπως πολύ καθαρά μας το βεβαιώνει η κρίση του παρακμασμένου παγκόσμιου καπιταλισμού και η θανάσιμη αγωνία του. Έτσι ώστε να δούμε τι το καινούριο μας διδάσκει η τόσο αργοπορημένη αυτή αναμόχλευση των «αντιθέσεων Λένιν – Τρότσκι», στην σημερινή παγκόσμια και ελληνική κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα.
Πάντως, για μας, καμιά απολύτως αμφιβολία δεν υπάρχει ότι ο Λένιν και ο Τρότσκι, μετά την Φεβρουριανή επανάσταση του 1917 βάδισαν μαζί, εφαρμόζοντας και οι δυο τους με πλήρη συνέπεια και κατανόηση την ίδια μαρξιστική στρατηγική και ταχτική της διαρκούς επανάστασης. Και με αυτήν κατάκτησαν την νίκη του Οκτώβρη και ίδρυσαν ύστερα από λίγο την Κομμουνιστική Διεθνή!!
Κατά συνέπεια, κάθε απόπειρα αναμόχλευσης των ιστορικών εκείνων διαρκοεπαναστατικών αντιπαραθέσεων Λένιν – Τρότσκι, ενενήντα πέντε χρόνια μετά την Οκτωβριανή επανάσταση θεωρούμε πως δεν συνιστά, με κανέναν τρόπο, μαρξιστική διαρκοεπαναστατική πρόοδο στην αντιμετώπιση των σημερινών οξυμένων και ιδιαίτερα σύνθετων προβλημάτων του επαναστατικού κινήματος της εργατικής τάξης, αλλά (ανεξάρτητα από προθέσεις) αποτελεί δυστυχώς καταφάνερα πισωγύρισμα στην σταλινική μυθοπλασία που στο όνομα του Λένιν χαντάκωσε για δεκαετίες τις ιδέες του λενινικού μπολσεβικισμού και διέλυσε το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα.

Σχετικά άρθρα